Een grote drie weken geleden ging ik naar het centrum van Australië, the 'big red centre', met de 'big red rock'! Frankrijk heeft de Eifeltoren, België het Atomium, India de Taj Mahal en Australië, wel hier hebben we Uluru!
Iedereen heeft wel al eens een foto of een postkaartje gezien van die mooie, grote, rode rots. Maar er is uiteraard wel meer te zien in de outback, veel meer. Dingen zoals: rood zand, bomen, vogels, soms eens een heuvel, wat kamelen, kangeroes, ... . Ik maak maar een mopje sorry! Ik vertel je alles over mijn zes dagen leven, of was het overleven, in de outback.
Northern Territory
Alice Springs
Op zaterdag vloog ik van Sydney tot Alice Springs, een vlucht van drie uur en dan ben je nog maar halverwege het land, wat is Australië groot. In AS ging ik op verkenning via de Heritage Walk, ik zag de Flynn Memorial Church, Old Hartley Street School, National Pioneer Women's Hall, Flying Doctor Service en we sloten de dag af op de ANZAC Hill.
Alice Springs is een stad waar niks te beleven is, de saaiste stad ooit! Ze hebben gewoon een stad opgericht in the middle of nowhere. Het is te begrijpen voor de mensen die er wonen of werken, maar het is zeker en vast niet toeristisch.
Op zondag werd ik opgepikt door de Groovy Grape Bus, een fantastische gids: Sam en 12 andere groepsleden: Esther (Nederland); Alexandra, Ellen en Daniël (Duitsland), Laura (Oostenrijk), Dan (Schotland), Marcia (England); Susanna, Joanna en Samuel (Portugal), Joween (Singapore) en Kit (Hong-Kong). Met z'n veertienen op de bus, klaar voor een spetterend zesdaags avontuur!
Kings Canyon
De eerste grote stop na Alice Springs was Kings Canyon, maar onderweg stopten we aan de kamelenfarm. Waar de kamelen getraind worden voor races, sommigen van de groep gingen ervoor en hielden een race tegen elkaar. Kamelen werden een honderdtal jaar geleden geïmporteerd naar Australië als vervoersmiddel voor de woestijn. Ze hebben weinig water nodig en kunnen dagen wandelen met een grote vracht. Toen de eerste auto's kwamen en later ook de trein, werden de kamelen losgelaten in de natuur en verspreiden ze zich als een pest. Sommige boeren gebruiken ze gewoon voor vlees, want ook ik at kamelenvlees op deze trip. En anderen zoeken een nieuwe uitdaging voor de beestjes, ze kweken ze op tot echte racekamelen.
Na deze korte tussenstop gingen we naar Kings Canyon, gelijkaardig aan de Amerikaanse Grand Canyon, maar kleiner. We zouden de Rim Walk doen, waarbij je er meteen volledig voor gaat met Hart Attack Hill. Maar daarna valt het heus wel mee, je loopt langs prachtige uitzichten en we stopten voor even bij de Garden of Eden, een soort waterbron.
Kata Tjuta
De tweede dag waren we klaar voor een rit van een paar uur richting Kata Tjuta en Uluru. Onderweg maakten we een korte stop aan fooluru, de mini-versie van Uluru. Maar dat beseffen sommige mensen niet, ze denken dat ze er echt zijn ;).
We kwamen aan in Kata Tjuta net voor de middag en na onze lunch vertrokken we voor een wandeling in het prachtige Kata Tjuta, vrij vertaald uit deze aboriginal language, vele hoofden. De rotsen lijken met een beetje verbeelding inderdaad op hoofden. Sommige mensen noemen deze plek ook de Valley of the Winds. Het was er prachtig, bij uitstek mijn favoriete plek van de outback.
Na onze wandeling tijd voor een tussenstop bij het Cultural Center, ik keek er een film over de geschiedenis van het land rond Uluru. Het is vreemd dat er tweehonderd jaar geleden nog nooit een westers persoon op dit stuk van Australië was geweest en honderd jaar geleden waren de aboriginals hun land kwijt. Gelukkig probeert de overheid nu om dit nationaal park samen met de inheemse bevolking te runnen. Er wordt geluisterd naar elkaar en ze vragen om respect voor de belangrijke waarde van deze rotsformaties voor de aboriginals.
In de avond kregen we, ondanks de wolken die waren opgekomen, toch nog de kans op een sunset. Prachtige roze lucht tussen Kata Tjuta en Uluru.
Uluru
Op dag drie opnieuw vroeg uit de veren voor een sunrise aan Uluru, die geen sunrise was omwille van de wolken en de regen. We kregen wel een ontbijt met een schitterend uitzicht! De nodige portie energie voor een wandeling van 10km rond de basis van Uluru. Joke vertelde me dat het maar een saaie wandeling was en daar leek het ook op in het begin. Maar toen besloten de weergoden dat het tijd was voor avontuur! De hemelsluizen gingen wagenwijd open en de vlakke paden veranderden in mini-riviertjes. Waterpret is dubbel zo vet!
Wie kan zeggen dat hij die grote, rode rots in het midden van de woestijn heeft gezien op z'n speciaalst. Ik, Kim Dewaele, was getuige van een Uluru vol met watervallen. De pracht van de natuur! Nat tot op het vel, maar wat een ervaring!
Southern Australia
Cooper Pedy
Na de helft van onze trip in één staat, was het in de tweede helft tijd voor een andere staat. We reizen van noord naar zuid, welcome to Southern Australia! Het landschap veranderde van de rode woestijn, naar de grijze mijnen. Deze dag stond echt volledig in het teken van de mijnen, want we sliepen in Cooper Pedy onder de grond in een mijn.
Dit spookdorp is bekend voor opal ontginning, maar in de streek graven ze ook naar andere dingen ;). We sliepen zoals de locals in het dorp, onder de grond in een oude mijnschacht. De meeste mensen hebben een huis onder de grond, volgens hen ideale bescherming tegen de hitte van de zomer en de koude van de winter. De temperatuuronder de grond is constant rond de 20°C, perfect om te leven.
We kregen wat uitleg over hoe opal opgegraven en bewerkt wordt, interessant maar allemaal heel theoretisch. We besloten om met enkele van de groep niet gewoon te chillen op onze vrije middag, maar om op verkenning te gaan. Dit dorp werd met de minuut vreemder en na wat gesprekken met de inwoners werd het voor mij een echt spookdorp. Opal ontginnen is zoals gokken, je weet nooit zeker of je wat zal vinden/winnen. Dit zorgt voor louche praktijken en heel wat rivaliteit!
Het enigste lichtpuntje in dit donkere dorp is Josephine's Kangeroo Orphenage, daar worden kleine kangeroes opgevangen na het overlijden van de moeder in het wild. Babykangeroe's zijn zo schattig!
Flinders Ranges
Hoe meer we richting het zuiden gingen, hoe meer water we onderweg tegenkwamen. Zoals ook Hart Lake, één van de vele pink salt lakes. En het water was echt zout, ik heb geproefd!
Iets later op de dag kwamen we voor het eerst sinds Alice Springs terug in een stad, we gingen er even uit in Port Augusta, een havenstad. Niets speciaals en we vervolgden onze weg snel richting Flinders Ranges, bergen en farmland. Volgens onze gids te vergelijken met Schotland, vooral door het vele groen en de schapen.
We gingen de Alligator Gorge Walk doen, in principe een gewone wandeling langs een riviertje. Door de vele regenval de dagen ervoor werd het een wandeling in een riviertje. Opnieuw extra avontuur! Maar het toppunt van de dag was toch wel toen we een kangeroe over en hek zagen vallen, want hij sprong niet hoog genoeg ;).
Onze laatste avond sloten we gezellig af met een laatste kampvuur en wat spelletjes, we sliepen een laatste keer onder de vele sterren, met als mooie afsluiter het zicht op de Melkweg!
Clare Valley
Onze laatste dag 'grooven' deden we in stijl! De weg van Flinders Ranges tot Adelaide is er eentje langs vele wijngaarden. We hadden een stop in Clare Valley en daar gingen we met z'n allen wijnproeven. De wijnen bij Taylor's waren niet allemaal even goed, maar de sfeer daarentegen was nog steeds top!
In de namiddag kwamen we dan uiteindelijk aan in Adelaide, waar ik na al die dagen eindelijk mijn kleren kon wassen en een goede douche nemen.
Deze zes dagen waren onbeschrijflijk! We kregen overheerlijk eten en we hadden de leukste groep ooit, en dat maakt of kraakt toch wel een beetje je avontuur. De dagen werden gekenmerkt door elke morgen vroeg opstaan, tussen 5 en 5u30, en elke avond de dag afsluiten met een gezellig kampvuur, slapen onder de sterren in een swag (=soort van slaapzak, maar met een matras en waterdicht) of onder de grond, allemaal samen koken en afwassen en vooral gewoon genieten!
Merci outback, u was fantastisch!
En ook merci aan de lezers die het tot het einde van dit lange bericht hebben volgehouden, ook jullie zijn fantastisch!
Tot de volgende,
Kim
