Oops I did it again... ik heb weer 'te' lang op me laten wachten met een blogbericht. Hier ben ik dan!
In januari was ik een maand in Nieuw-Zeeland om ook dit land te verkennen. Ik kan eigenlijk niet in woorden beschrijven hoe mooi, prachtig, speciaal, uniek, groen, bergachtig en anders dit land is. Ik was ook tijdens deze trip nog met Joke aan het reizen, maar deze keer was het niet enkel ons tweetjes. We hadden een hop on/hop off bus ticket gekocht via Stray en hadden dus een heleboel straymates ;). We hadden een soort van groepje om mee te reizen, maar de groep wisselde wel af en toe afhankelijk van hoe lang je in een bepaalde plek blijft.
Hey Ho, let's go... Op 3 januari vertrokken we van Sydney naar Auckland, we werden gescand door de meest fancy beveiligingsmachines op de luchthaven in Australië. In Nieuw-Zeeland moesten m'n hiking boots gekuist worden door de douane. En de eerste nacht in NZ kon ik niet slapen door het tijdsverschil van 2u. Toch was ik op 4 januari meer dan klaar om Auckland zo snel mogelijk te verlaten, zelfs NZ'ers vinden deze stad maar niks ;).
Because I'm happy... De eerste buschauffeur was Happy, en hij nam ons mee op de happy-bus. Na Happy kregen we nog Leftie, Nat, Dory, Slim en Wiggles als chauffeur. Hun namen vertellen een verhaaltje over de chauffeur van tijdens z'n opleiding: Leftie kent het verschil niet tussen links en rechts of hij rijdt altijd te veel links en verloor zo al een paar spiegels, Dory vergeet altijd alles en Wiggles z'n knieën worden erg flexibel op de dansvloer. Wat er waar is en wat verzonnen laten we in het midden, maar Happy maakte ons ook echt Happy: een top-chauffeur.
Let's got to the Beach, each. Let's go get away... Onze eerste echte stop in NZ was Hahei, een prachtige plek aan het strand. We chillden aan het strand, leerden een heleboel erg leuke mensen kennen, maakten een put op Hot Water Beach, aten een lekkere BBQ, stonden op voor de sunrise, wandelden naar Cathedral Cove, gingen naar een marktje en genoten van de rust. Op Hot Water Beach is het water op sommige plekken erg warm als je een putje graaft, natuurlijke warmwaterbronnen die honderden mensen naar het strand lokken bij laagtij. Eigenlijk te gek voor woorden ;)!
Van Hahei gingen we naar de volgende stop met strand, Raglan. Onderweg even een stop bij de Bridal Veil Falls en dan richting de lodge. We zaten erg afgelegen, midden tussen de bomen en zonder bereik (WiFi/4G). In de namiddag gingen we de surfers van de groep aanmoedigen op het strand en 's avonds deed ik een fantastische yoga-sessie op Inspiration Point.
Shine little glow-worm, glimmer, glimmer... In Waitomo haalden we de avonturier in onszelf boven en Joke en ik gingen op een 'Haggas Honking Experience'. Dat is abseilen, speleologie en rotsklimmen in de Haggas grot en die heeft dus gloeiwormen. We hadden onze gids Gareth voor ons alleen, want wij waren de enige twee die voor dit avontuur kozen, veel tijd voor foto's in de grot dus. Wist je trouwens dat een gloeiworm een kannibalistische, moordende larf is die licht geeft omwille van zijn eigen stront. Dat klinkt toch niet echt aantrekkelijk en maakt de beestjes wat minder feeëriek ;).
Na Waitomo gingen we naar Rotorua, daar hadden we twee nachten en konden we genieten van wat welverdiende rust. We bezochten het geothermisch park met modderbaden en warmwaterbronnen, jammer dat deze stad zo stinkt (zwavel). We deden ook de River walk en ontdekten dat deze stad vol met zwavel is.
Ka Mate, Ka Mate... De Maori- invloeden werden steeds groter en onze avond aan Lake Aniwhenua zorgde voor een hoogtepunt. We bezochten de oudste rotsgraveringen in NZ, we gingen naar een marae waar we officieel verwelkomd werden bij de Maori door gebeden en een neusdruk en we kregen Hangi. Hangi is hun traditionele feestmaaltijd die wordt bereid onder de grond, het eten wordt dus gekookt en gerookt. Verder konden we ook alle vragen stellen die in ons opkwamen aan de Ngati Manawa stam.
We reden de volgende dag langs een warmwaterbron in een rivier, daar chillden we wat met de locals. We gingen ook naar de Huka-falls, wat een snelstromende waterval, het water kan in 3 seconden een olympisch zwembad vullen.
May it be... Blue Duck station was een andere geweldige plek, een boerderij in the middle of nowhere. We konden de echte Nieuw-Zeelandse countryside ervaren. We gingen een paar uur paardrijden in prachtige Lord of the Rings scenery, Abraham was mijn paard met een temperament. In de namiddag gingen we wandelen in dit prachtige landschap, onze bestemming was een waterval.
I'm Blue, da ba de... Tongariro National Park zou ons prachtige blauwe meren tonen tijdens de Tongariro Alpine Crossing, maar we hadden pech en de crossing was afgelast de eerste dag dat we probeerden. We konden wel enkele korte wandelingen doen in het nationaal park, we zagen de waterval van Gollums vis en een paar andere watervallen. In de namiddag besloot ik om te gaan MTB'en met Lindsey en Jodi, the Fisher Track was 27km in het NP en de uitzichten waren adembenemend. Op dag twee probeerden we opnieuw voor de crossing en we zijn de grootste gelukzakken ter wereld, want wij deden de Tongariro Crossing. Joke en ik deden 6u over 19,4km en hadden prachtig weer, enkel de wind kwam soms wat opzetten. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe mooi, speciaal, uniek en spectaculair deze wandeling was.
In Wellington werd onze tijd wat ingekort, maar we hadden toch nog een middag de tijd om Te Papa (een museum) te verkennen. Dit museum is gigantisch en eindelijk te groot om in één dag te bezoeken. De interactieve secties van het museum waren het leukste en ook de dingen die me zijn bijgebleven, voor de geïnteresseerden ik zou een goede kapitein zijn van een vluchtelingenboot en kiwi's (fruit) komen uit China.
Goodbye my lover, goodbye my friend... Tot zo ver mijn avontuur in het noorden van NZ, gelukkig bestaat dit land. uit twee delen en kon ik nog het volledige zuiden gaan ontdekken.
Ciao'kes!
