Vulkanenjacht: Indonesië - Bromo & Ijen

Salam,

Om onze tocht van Midden-Java verder te zetten naar Oost-Java had reisgids Laetitia een driedaagse Tour geboekt langs twee vulkanen: de Bromo-vulkaan en Ijen! De tocht begon op dag één met twaalf uur op een bus, feest! Ik heb letterlijk doodsangsten gevoeld met dank aan de crazy driver... Meerdere keren had ik visioenen van mezelf in een rolstoel, zonder benen.

De avond van de eerste dag kwamen we aan dicht bij Bromo, we kregen een muffe kamer toegewezen en de volgende dag werden we vroeg opgepikt voor een sunrise vanop een heuvel. De sunrise was prachtig en we konden goed zien hoe actief de Bromo was. Er kwam erg veel rook uit de vulkaan!

Blijkbaar hadden we geluk, want de dag voor ons mochten de mensen de Bromo niet op. Ze mochten enkel kijken van aan de voet, want er was te veel gevaar. Wij konden echter wel omhoog en wandelden wat rond de krater. Het is moeilijk te beschrijven wat je ziet, ik vond de vulkaan prachtig en het is het best te beschrijven met foto's!

Een ander ding die de Bromo speciaal maakt, is de paarden die je kan gebruiken om van de parking tot de voet van de vulkaan te gaan. Vooral in de vroege ochtendmist had het iets speciaal, het gaf me een mysterieus gevoel. 

Na ons ontbijt een laatste blik op de Bromo en dan gingen we terug de bus op voor meerdere uren. De tocht ging verder richting de Ijen vulkaan.

Vlakbij Ijen werden we opnieuw in een muf, vreemd hotel gedumpt met vocht in de muren en beesten overal. Gelukkig was het opnieuw maar voor een korte nacht! De vermoeidheid sloeg stilletjesaan toe, vooral na het vele opstaan voor sunrises, dus besloten we niet op te staan voor de Bleu Fire Tour. 

We genoten 's avonds liever van wat chilltime in de hotspring en het zwembad! Ik toonde ondertussen ook dat mijn camera waterproof is en we trokken opnieuw wat selfies. We ondernamen meerdere pogingen om een goede selfie te nemen met onze ogen open, maar besloten uiteindelijk dat onze eerste poging de beste was. En ik wil je alvast waarschuwen, zelfs deze poging trekt op niet te veel ;-)! Maar Tiet en ik hadden beiden de slappe lach en het was een fijne afsluiter van onze dag...

De volgende dag om vier uur werden we opgepikt om naar de Ijen te gaan, het was een stevige klim naar de top. Het was best pittig te noemen! We denken dat de Ijen niet maar actief is en vooral bekend omwille van de zwavel.

 

De krater van de Ijen is net zoals Kawah Putih gevuld met water, er is dus een groot meer. Maar hier is het vooral interessant om te zien hoe ze zwavel ontginnen en van de krater omhoog dragen en daarna de hele weg naar beneden. Je ziet constant zwaveldragers heen en weer lopen met manden gevuld met zwavel. Ik heb het eens geprobeerd en die manden zijn zwaar, heel zwaar!

Om van de rand van de krater naar beneden te mogen, waar je de zwavelontgining kan zien, moest je een 'fancy' gasmasker op. Het voelde niet echt aangenaam en je kon jezelf heel erg creepy horen ademen. Het was dus fancy, creepy en stoer tegelijkertijd, want als je het masker niet draagt raak je intoxicated ;-).

Na een klim terug tot de rand van de krater en nog wat fotootjes onderweg, was het tijd voor een loopje tot de voet van de vulkaan. We vonden naar beneden lopen gemakkelijker dan wandelen, minder belastend voor de knieën. 

Terug de bus op voor een korte rit en daarna de ferry richting Bali. Onze tien dagen op Java zaten er al op en het was tijd voor wat chillax-time op Bali...

Ik oefende het chillen alvast wat op de boot ;-)! Meer over onze avonturen op Bali in een volgend bericht...

Ciao'kes!

Belgian Vibes: Indonesië - Bandung & Yogjakarta

Salam,

Na negen maanden reizen ging ik naar Indonesië. Klaar om één van mijn besties terug te zien, want Laetitia en Thomas kwamen op bezoek voor twee weken! Even voor twee weken niet nadenken over het wat, hoe en waar. Gewoon de twee Belgen volgen voor een tijdje!

We kwamen allemaal aan in Jakarta op vrijdag 22 april, maar onze 'gids' had besloten om daar maar één nacht door te brengen en dan de trein richting Bandung te nemen. Maar eerst natuurlijk een lekker welkomstdiner voor 'nen euro' en heel veel bijkletsen!

Na een treinritje naar Bandung was het tijd om de stad Bandung wat te verkennen. We liepen langs markten, voorbij mooie en minder mooie gebouwen en chillden wat in Alun-Alun (een park waar locals komen). We genoten van het gezelschap en van elkaar, ik was heel blij om te kunnen bijpraten. Ik ben weer volledig mee met de verhalen van thuis. 's Avonds probeerden we wat lokaal bier, jammergenoeg zonder alcohol, want ze verkopen dat hier niet in de supermarkt. En we speelden een kaartspelletje, maar dat gaven we al snel op!

De volgende dag gingen we een avontuur tegemoet met het lokale vervoer, we besloten naar Kawah Putih te gaan. Om daar te raken moesten we 4 'bussen' nemen en die werden letterlijk altijd volgestouwd. Ik was hier al wat aan gewoon, maar voor Thomas en Tiet was het een nieuwe belevenis. Wat tot grappige selfies geleid heeft ;-).

Na een paar uur reizen kwamen we aan in Kawah Putih, een krater van een vulkaan die nu gevuld is met water en zwavel. De zwavel zorgt ervoor dat het water een erg speciale kleur heeft en de geur zorgt ervoor dat je moeilijk kan ademen als je te lang beneden blijft ;-).

Na een hapje trokken we te voet naar de theeplantages, we konden het niet onmiddellijk vinden maar werden daarna geholpen door enkele dames die van hun 'werk' opweg waren naar huis. Ze toonden ons niet alleen de weg, ze leerden ons ook enkele woordje Indonesisch en toonden ons hun huis. 

In de theeplantages trokken we wat foto's en werden we wat gefotografeerd. Het blijft me toch steeds verbazen hoe mensen in Azië altijd op de foto willen met Westerse mensen. 'Mister, mister, selfie, selfie?'. Vooral Thomas was populair de twee weken dat we samen op pad waren ;-).

Na het bezoek aan de theeplantages konden we de bussen terug op richting het hostel. Die avond gingen we uit eten om eens te kunnen proeven van 'echt' bier! We dronken deze keer dus echte Bintangs.

De volgende dag hadden we een late trein richting Yogjakarta, dus in de morgen besloten we naar het Tahura bos te trekken en daar een wandeling van een 10-tal km tot aan een waterval te doen. De wandeling was rustig en helemaal niet toeristisch. In het bos waren er een paar grotten, met daarin loopgraven van tijdens de oorlog. Het was aangenaam wandelen en een goede work-out.

Tijdens de wandeling werd het me duidelijk dat Thomas een echt 'trekpaard' is, zo zei Tiet het toch. Hij wandelde duidelijk sneller dan ons, maar gelukkig wachtte hij af en toe op ons. De wandeling was mooi, maar opnieuw was het jammer om te zien hoe vervuild sommige plekken zijn. Vooral de rivier was boordevol afval!

Die avond gingen we dus de trein op en daar heb ik aan T&T getoond dat ik nog steeds dezelfde ben, ik kan niet op een bus/trein/vliegtuig zitten zoals de normale mensen. Ik ben altijd in beweging en in vreemde posities! We kwamen laat aan in Yogjakarta en maakten redelijk snel en bruusk kennis met onze Chinese kamergenote in het hostel. Ik ben geen racist, maar de meeste chinezen die ik ontmoet tijdens het reizen zijn een 'raar' volkje. 

Onze eerste dag in Yogja wouden we een bezoekje brengen aan het Sultan's Palace, maar we waren te laat. We hadden echter wel geluk en een muzikant van de sultan wou ons rondleiden in het Kraton. We bezochten het poppenatelier, daar kregen we een lange uitleg over de vorm en de kleur van de poppen en we kregen te zien hoe de poppen gemaakt worden. We konden ook zien hoe de mensen oefenden met het boogschieten en proefden wat Loewak koffie. Deze koffie is speciaal omdat de Loewak de bonen opeet en daarna gebruiken ze de uitwerpselen voor de koffie. Ik vond het echter niet lekker, dus ook na negen maanden Azië drink ik nog steeds geen koffie.

De volgende dag gingen we op een tour, we bezochten de twee grootste tempels op Java: Borobudur en Prambanan. We werden al vroeg opgepikt en konden genieten van de sunrise op Setumbu Hill, waar we een mooi zicht hadden van Borobudur en de heuvels eromheen.

Daarna trokken we naar Borobodur, waar ik besloot om alleen wat rond te dolen rond de tempel en elk level van de tempel in detail te bestuderen. Ik ben altijd erg onder de indruk van dit soort gigantische bouwwerken, de stuctuur en de details. De Borobudur tempel is speciaal omwille van de klokvormige vormen op de top.

Toen we aankwamen aan de Prambanan tempel was het al heet, te heet! We wandelden wat rond en werden steeds natter ;-)! De hitte is iets waar ik zelf na zoveel maanden nog niet aan gewend ben, ik heb het gevoel dat ik dagelijks liters zweet. 

Onze laatste dag in Yogja gaven we het Sultan's Palace een tweede kans en deze keer konden we wel binnen. Er was dus om 10 uur een soort van 'concert' van de lokale muzikanten die werken voor het kraton. We luisterden wat en liepen wat rond, er waren heel wat kleine 'musea' en een paar gebouwtjes om te ontdekken. In de namiddag trokken we naar Parangtitis Beach, de strand met die 'ziekte'. Geen echte ziekte, maar gewoon de naam deed er ons aan denken.

Het strand was niet wat we ervan hadden verwacht. Het zand was zwart, waarschijnlijk van de lava en je mocht er in principe niet zwemmen. We gingen toch even het water in om af te koelen, maar de grote frustratie van de dag was de busritten! Voor de tweede keer in onze trip samen, zetten de locals ons af! Ze vragen meer dan het dubbele van de prijs, pure oplichting en erg frustrerend!

De volgende dag was het tijd om Yogja te verlaten en op vulkanenjacht te gaan ;-)! Meer daarover in het volgende bericht...

Groetjes!

SINGAPORE

Hello,

Na Maleisië trok ik voor 48uur naar Singapore! Een klein land, duurder dan de rest, zeker een bezoekje waard, maar het was genoeg ;-)! Misschien was het ook wel genoeg omdat ik uitkeek naar het bezoekje van Laetitia en Thomas in Indonesië. Een korte terugblik op het land, maar ook een verslag van de zaken die ik er deed.

Sentosa

Indian Vibes

Netjes

Gardens by the Bay 

Arts

Phil Inn Hostel

Onvriendelijk?

Raffles

Eenzaat

Marina Bay

Sentosa

In het Malay betekent dit 'peace and tranquility'. Sentosa is een kleiner eiland net naast Singapore en het is gemaakt om te ontspannen, te genieten. Er zijn meerdere attractieparken en dingen om te bezoeken op het eiland Sentosa en ik ben er NIET geweest ;-)! Waarom vermeld ik dit dan in mijn blog, wel dat is de schuld van de receptionist van het hostel. 'Sentosa' is het woord dat je volgens hem moet linken met Singapore. Singapore is volgens hem een plek om rust te vinden, want alles is zo goed geregeld. Ik weet niet of ik het daar mee eens ben, ik vond Singapore te gespannen.

Indian Vibes

Ik verbleef midden in Little India, zo kon ik lekker genieten van vele Indische gerechten. Van chicken tandoori, tot een thali, ik had het allemaal :-)! En ik lapte lekker de Singaporese beleefdheid aan mijn laars en at gezellig met mijn handen! Met een mes weet ik al lang niet meer hoe te eten, een vork en een lepel lukt nog net, chopsticks gaan vlotjes, maar mijn handen vind ik helemaal ideaal..!

Netjes

Singapore is netjes, alles lijkt spik en span. Op straat zie je nergens vuiligheid, dit in tegenstelling tot de rest van Azië. Ze doen aan recycleren en hebben kauwgom gebannen uit hun hele land! Ook de architectuur draagt bij aan het gevoel van netheid. Gebouwen zijn strak en modern, er zijn patronen. Dit kon mijn autistische zelve zeker appreciëren voor een paar dagen.

Patronen op straat!

Gardens by the Bay 

Ik wandelde heel wat rond in de stad en het grootste deel van mijn namiddag bracht ik door in een park. Het park lag ergens tussen Marina Bay, Merlion Park en een soort van theater. Als ik me goed kan herinneren heette het park: 'Gardens by the bay'. Ik genoot van de streepjes groen in deze gigantische, indrukwekkend stad. De uitzichten waren trouwens ook fantastisch!

Merlion Park!

Arts

Mensen die mij kennen, die weten dat ik niet echt een kunstpersoon ben. In Singapore is er echter een deel in de stad die erg kunstgericht is. Je hebt er kunstgalerijen, een kunstmuseum en een kunstuniversiteit. Ik bezoek wel eens een museum en ik vind kunst wel mooi, maar het is geen echte interesse. Toch besloot ik de kunstuniversiteit binnen te stappen en er een rondleiding te nemen. Ik heb er  prachtige creaties gezien en een boeiend gesprek gehad met een Singaporese student. Studeren in Singapore is trouwens verschrikkelijk duur, zoals veel dingen in dit land. Het is volgens hem wel kwalitatief onderwijs. De meeste kinderen gaan wel naar een privéschool.

Phil Inn Hostel

Het meest verschrikkelijke hostel ooit! Ik lag op een 8-bed dorm, met twee Indische, een Afrikaans en een Maleisisch meisje en het was echt erg. De kamer was vies en het leek er al maanden niet gepoetst. Drie van de meisjes wonen al maanden op de kamer, want 18 Singapore Dollar elke dag is goedkoper dan iets huren... Ze hadden dus hun spullen overal en de kamer stonk! Verder hadden ze ook totaal geen respect: om middernacht thuiskomen, alle lichten aan, beginnen eten en babbelen en dan luid met de familie bellen tot een gat in de nacht. Ik heb me echt geërgerd aan de kamergenoten, maar ook de sfeer in het volledige hostel was echt niet aangenaam. Dit hostel is dus absoluut geen aanrader! Gelukkig had ik ice milo's om de 'pijn' te verzachten ;-).

Onvriendelijk?

Ik weet niet of het een indruk was of dat het iets algemeen is, maar de mensen waren echt niet vriendelijk. Iedereen is constant aan de telefoon, ze lopen gehaast over straat en zelden kan er een glimlach vanaf. Het leek mij een enorm prestatiegerichte maatschappij, de mensen leken gestresseerd. Het deed me misschien wel een beetje denken aan Europa en onze cultuur. 

Raffles

Sir Raffles is een Brit die het in Singapore gemaakt heeft, er is een groot hotel en een shopping mall naar hem genoemd. Ik vond zijn shopping mall geweldig! De hoofdreden is natuurlijk de airconditioning, maar er waren ook veel leuke winkels. Ik kocht er mijn eerste kleurboek voor volwassenen en ik ben verkocht. 

Eenzaat

Ik heb achteraf het gevoel dat ik me in Singapore als een eenzaat heb gedragen. Ik heb meer dan 15km gewandeld, van Little India, naar het Colonial District, naar de Bays, door het financial district en helemaal tot Chinatown en dan terug. Ik was een eenzaat, want ik liep alleen. Ik was een eenzaat, want ik had een short en een topje in plaats van een jurk. Ik was een eenzaat, want ik had teva's in de plaats van hakken. Ik was een eenzaat, want ik had een rugzak in plaats van een handtas. En tenslotte, ik was een eenzaat, want ik had een glimlach in de plaats van een zuur gezicht.

Ik was minder onder de indruk van Singapore dan ik verwacht had, dan vond ik Brunei als klein land veel impressionanter. Het was echter wel een bezoekje waard! #noregrets

Ciao'kes!

MALEISIË

Salam,

Een maandje geleden vertrok ik uit Maleisië, tijd om ook dat land een laatste eerbetoon te brengen en de highlights op een rijtje te zetten! 

Mount Kinabalu

Apen 

Levende prooi

Eastcoast

Impressionant

Streetart

Illegaal

Eetbuien

Mount Kinabalu

Ik was nog geen 48 uur in Maleisië en ik had al een berg beklommen en stond terug aan de voet! Ik ben nog steeds eeg trots op mezelf :-). Mount Kinabalu was geen lachertje, maar zeker de moeite waard. Prachtige natuur, mooie zonsondergang, magnifieke zonsopkomst, leuke groep en een fysieke inspanning! #climber #lifegoal #proudofmyself

Apen

In Maleisië een overvloed aan apen :-)! In alle formaten en soorten... Ik ben nog steeds het meest onder de indruk van de Probiscus Monkey en de orang-oetangs die ik in het wild gezien heb in Kinabatangan! Ook mijn reisgenootje, Hannah, maakte de obsessie voor apen nog net iets groter. Ik kijk er al naar uit om deze Australische binnenkort een bezoekje te brengen!

Levende prooi

Jammergenoeg was Maleisië niet altijd rozengeur en maneschijn, ik stond op een bepaald moment zelf op het punt naar huis te komen. Als je levend opgegeten wordt door zandvliegen en bedbugs, niet slaapt van de jeuk en dan ook nog eens koorts krijgt door een allergische reactie, dan sta je al met één voet op het vliegtuig. Maar ik ben gebleven en heb daar nog geen seconde spijt van gehad, ook al werd ik de voorbije nachten op iets aangevallen door bedbugs in Indonesië. Het verhaal: 'levende prooi 2.0'. Hieronder trouwens een fotootje van het strand waar die vliegen me aanvielen...

Eastcoast

De oostkust van Borneo is bekend onder de duikers, ook ik dook er dus het water in! Ik heb er prachtige dingen gezien, ben nog steeds onder de indruk. Voor het eerst in mijn leven een haai, ontelbaar veel schildpadden en prachtig koraal. Ik vond er ook de duikschool van mijn dromen, misschien ga ik wel terug naar Scuba Junkie voor mijn divemaster binnen een jaartje ;-)! En dan word ik ook een echte scuba junkie...

Impressionant

Ik ben nog steeds onder de indruk van Kuala Lumpur! De stad was impressionant, geweldig, overweldigend, netjes, aangenaam, ... Niets dan lof voor KL, zeker en vast mijn favoriete stad in Azië! Ik vond de mix tussen koloniaal, cultureel en modern zo intens. Ik zou er gerust nog enkele dagen kunnen doorbrengen, daarom ook dat ik zal genieten van mijn layovers in KL de komende weken tussen mijn vluchten door :-)!

Streetart

Penang en Melaka hebben me dan weer geraakt met hun kunst, hoe je een oude stad opvrolijkt met wat 'simpele' graffiti is schitterend! Ik vond deze twee UNESCO worldheritage steden dan ook ideaal om wat rond te kuieren. Is een ideetje om overal ter wereld wat meer kleur in de straat te brengen als je het mij vraagt ;-). Ook de interactie die mogelijk was, vond ik schitterend. Voor de mensen die willen kiezen voor een eventuele reis, Melaka was mijn favoriet van de twee!

Illeagaal

De Cameron Highlands waren heel erg mooi, de vele wandelingen rondom de heuvels waren erg relaxerend. Ik was onder de indruk van de gigantische theeplantages! Ik vond het een prachtige streek, maar was wel in schock. De mensen die de thee oogsten worden echt te weinig betaald, nog niet eens 2$ per dag. Dat om meer dan 10 uur per dag te werken! De lokale bevolking wil deze jobs zelf niet eens doen, ze halen hun arbeiders uit Bangladesh en India. Ik denk dat zo'n dingen zelfs niet eens legaal zouden mogen zijn... Tot zo ver mijn frustratie, want de streek maakt je helemaal terug zen ;-).

Eetbuien

Mijn vier weken in Maleisië worden ook wel gekenmerkt door eetbuien! In de Filipijnen was ik enkele kilo's kwijt, maar die kwam ik in Maleisië gemakkelijk terug bij ;-)! Ze hebben zoveel Indische eettentjes en ik herhaal het nog maar eens: I love Indian food! Verder kon ook het streetfood me bekoren, het land heeft een erg uiteenlopende, maar erg lekkere keuken! Perfect dus voor de lekkerbekken onder ons ;-)!

Maleisië heeft me dus bekoord, maar dat doet bijna elk land in Azië tot nu toe! Het is allemaal zo verschillend, maar zo gelijk: same same but different ;-).

Selamat tinggal, 

Kim