zaterdag 23 april 2016

BRUNEI

Hallo,

Ik spendeerde op de kop 48uur in Brunei, meer dan één blogbericht ga ik er dan ook niet aan besteden. Aan de hand van mijn samenvatting ga ik het land en mijn trip zo goed als mogelijk proberen schetsen. Voor mensen die nog nooit van Brunei hebben gehoord, geen paniek je bent niet alleen. Het ligt in het noorden van Borneo, tussen twee provincies van Maleisië en het is helemaal niet zo groot ;-).


Bandar Seri Begawan
Rules, rules, rules!
Unfair
Netjes, spik en span...
Eenzaam en alleen!
Islam


Bandar Seri Begawan
Mijn tijd in Brunei bracht ik door in deze stad, het centrum van de oliestaat Brunei. Het is een boeiende stad met grote straten en impressionante gebouwen. Brunei is vooral bekend omwille van hun rijkdom en hun moskeeën. Ik bracht dan ook een bezoek aan de moskee: Omar Ali Saifuddien. Verder vind je in de stad enkele shopping malls en grote overheidsgebouwen. Het echte leven in BSB speelt zich echter niet af op het vaste land maar op het water in Kampung Ayer, 27 dorpjes in de vorm van stilt villages. Ik heb mijn tijd vooral al wandelend doorgebracht, zowel op het mainland als op het water. Op zoek naar interessante plekjes en wat locals voor een babbeltje.


Rules, rules, rules!
Alles in Brunei loopt vlotjes en gesmeerd, na een gesprekje met enkele locals had ik door dat dit aan de overheid te danken is. Ik zag er niets van vuil op de straat, het verkeer verliep vriendelijk en joviaal, mensen houden zich aan REGELS. Dit is iets waar in de rest van Azië geen aandacht wordt aan besteed, maar hier zijn er gigantische boetes en camera's overal ;-). Een ander meisje die ook backpackt zei dat ze zich in de gevangenis voelde, precies een misdadiger en niets van vrijheid. Ik had er geen last van, want ik rook niet en heb geen onweerstaanbare drank naar alcohol (die je trouwens gewoon niet kan krijgen in Brunei).


Unfair
Het vasteland is impressionant zoals ik al zei, maar tegelijk is het ook schrijnend. Het is één van de rijkste landen ter wereld, maar alle rijkdom is te vinden bij de businessmannen. De locals zijn helemaal niet zo rijk als ik gedacht had, maar arm kan je ze ook niet noemen als je het vergelijkt met de rest van Azië. De levensstandaard in Brunei ligt hoog, hoger dan ik gewoon ben de laatste maanden!


Netjes, spik en span...
Het vasteland is zo proper, de regels van de overheid hebben daar natuurlijk mee te maken! Ook de jungle in Brunei is de best bewaarde en properste op Borneo, dit is omdat het nog zo 'unexplored' is. Brunei is klein en heeft niet veel toeristen, verder moeten ze ook geen palmboomplantages aanleggen, want ze hebben voldoende inkomsten van hun olie. Er is echter een groot contrast met Kampung Ayer, daar drijft de troep tussen de huizen, de overheid komt wel stilletjesaan in actie :-).

Wie goed kijkt, ziet de Probiscus Monkey :-)!
De troep in Kampung Ayer...

Eenzaam en alleen!
Zoals ik eerder al zei, er zijn niet veel toeristen in Brunei. In het hostel, met meer dan 40 bedden, was ik beide nachten enkel vergezeld van één ander meisje. Ik trok dus twee dagen alleen op pad, maar dat is soms ook eens tof! Dan krijg je gezelschap van locals en ontdek je soms meer, zoals op deze boot met mijn persoonlijke gids voor een uurtje! Hij toonde me meer dan tien scholen op het water toen hij hoorde dat ik in het onderwijs werk...



Islam
De geloofsovertuiging in Brunei is de Islam, er staan zelf doodstraffen op het niet respecteren van hun geloof. Ik droeg dan ook twee dagen een lange broek en had telkens een sjaal op zak, kwestie van te respecteren waar anderen in geloven. Ook het hostel was apart voor mannen en vrouwen, volgens hun geloof. Het doet ook een beetje denken aan het Midden-Oosten qua architectuur en bevolking vertelden sommigen me, vandaar de grote verschillen met de rest van Azië.


Brunei was het bezoek zeker waard, ik heb er enorm veel van geleerd. Ik heb ook genoten van de rust en kalmte voor deze twee dagen. Ook al was het een blitsbezoek, voor Brunei heb je niet echt meer tijd nodig ;-). Vanuit Brunei vloog ik naar Kuala Lumpur, dus terug Maleisië binnen, maar het vasteland deze keer. Meer daarover in een volgende bericht!

Groetjes en tot de volgende!
Kim

donderdag 21 april 2016

Diep in de zee: Maleisië (Borneo) - Semporna en Kota Kinabalu

Hello,

Tijd om nog eens te schrijven over mijn tijd in Borneo, Maleisië. De laatste negen dagen bleef ik in Semporna en Kota Kinabalu, tijd om te genieten van de (onder)waterwereld!

Semporna
Na onze vroege morgensafari in Kinabatangan trokken Hannah en ik naar Semporna. Drie minivans, die bijna uit elkaar vielen, later kwamen we aan in de meest onaangename stad ooit! 
Het was al wonderbaarlijk dat we de rit zonder kleerscheuren hadden overleefd. De eerste twintig minuten had ik echter wel een volledig blik cola over mezelf uitgegoten, maar daar plak je alleen maar van en je kleren gaan er niet van kapot. De views waren ook helemaal niet mooi in tegenstelling tot andere plekken; palmbomen links, palmbomen rechts: viva de palmoilindustry! Ik zou nu kunnen schrijven over hoe erg ik het vind dat het regenwoud in Maleisië verdwijnt voor gigantische plantages om de westerse wereld gelukkig te maken, maar ik ga jullie hier niet mee lastig vallen. Deze blog gaat tenslotte over mijn reis en niet over mijn groene persoontje ;-).


In de late namiddag waren we dus in Semporna, een vuile en gevaarlijke havenstad. Rond deze stad heb je echter wel prachtige eilanden om te duiken. Het meest bekende is Sipidan, staat in de top tien van beste divespots ter wereld :-). En ik heb er (voor gigantisch veel geld) gedoken!!! Van haaien tot schildpadden, tot grote scholen jackfish, ik zag het allemaal.


De andere dagen in Semporna ging ik elke dag duiken rond Mabul, een ander eiland voor de kust. Er zijn op dit eiland heel wat resorts, maar de plaatselijke bevolking is erg arm. Ik ontdekte ook dat er geen school op het eiland is en daarom zie je alle kinderen op en rond het water, elke dag, om geld van de toeristen te vragen.


De leukste duik was 'Seaventure', duiken onder een oud olieplatform. We zagen er gigantische vissen en zeeslangen! Verder heb je net naast Scuba Junkie (een fantastische duikschool) ook een circusattractie om duikers bezig te houden, ik liep er op een koord!



Het duiken rond Semporna was top, met vele nieuwe soorten vis, grote schildpadden en toffe buddy's onder water! Semporna zelf suckte, maar ons backpackbudget kon een resort op de eilanden niet aan. Dus vrolijkten we onszelf in het hostel elke avond op met Indian Food, fruit shakes en de love car! Want uiteindelijk bepaald je gezelschap alles ;-). En als we het echt niet meer aan konden, dan keken we naar onze duikfoto's. Bij deze nog eens bedankt Warsha (UK) voor de foto's.





Kota Kinabalu
Ik bleef vier volledige dagen in Kota Kinabalu en nam de tijd om lui te zijn, maar natuurlijk ook niet elke dag! De eerste dag moest ik een paar dingen regelen, onder andere mijn vlucht van Singapore naar Indonesië boeken ;-). Want daar zie ik morgen Tiet en Thomas, spannend!
Verder ging ik ook te voet naar de State Mosque, 5km wandelen en dan kom je daar toe en mag je niet binnen omdat het vrijdag is :-(. Nu ja, de buitenkant was ook de moeite waard!


De rest van de namiddag bracht ik door in de Stilt Villages, praten met en observeren van de locals. Ik was een beetje geschokt door hun lage levensstandaard, want over het algemeen zijn de grote steden in Maleisië erg modern en proper. De mensen in de Kampungs zijn echter erg arm en leven letterlijk met, tussen en in het vuil van anderen.

 
Kota Kinabalu is net als Semporna een havenstad en elke avond deed ik dan ook een wandeling langs de kade, genieten van de sunset en wat seafood van de lokale marktjes verorberen. Voor twee euro had ik een kreeftje of vier grote scampi's, die dan ook nog eens lekker gekookt waren en geserveerd werden met rijst.



Ik nam ook twee dagen na elkaar de boot naar Sulug Island, een onbewoond eiland waar je gezellig kan zonnebaden en snorkelen. Het waren twee geweldige dagen, de eerste met Corin en Amanda, en de tweede met Markus en Steffy. De dagen op het strand waren erg tof, wat vers fruit en een boekje. De nacht die er op volgde was verschrikkelijk, ik heb nog nooit zoveel jeuk gehad. Ik was op het strand gebeten door zandvliegen, de beestjes lijken onschuldig, maar het zijn barbaren. Ik had meer dan 100 beten op mijn benen en armen, de jeuk was ondraaglijk en de beten raakten geïnfecteerd. Lang leve de medicatie die mij deze dagen/weken heeft laten overleven. Het is meer dan twee weken geleden en sommige beten zijn nog steeds zichtbaar en jeuken nog steeds af en toe :-(. Ik geef eerlijk toe dat ik echt dicht bij het punt was om naar huis te komen, ik was ellendig van alle beten.


De dag die er op volgde, ging ik dus gewoon wat rondhangen in een shopping mall om mijn gedachten te verzetten van de jeuk. Ik was er als bij toeval het publiek van een danswedstrijd en ging naar de cinema. 


Ik had een 'ok' dag gezien de toestand van mijn lichaam, die ondertussen ook koorts begon te maken. Ik ging vroeg slapen en besloot om de volgende dag te vertrekken richting Brunei, meer over dit kleine landje in een volgend bericht!

Ciao!

BTW: de zandvliegen kregen ondertussen ook gezelschap van bedbugs, de beestjes houden van mij de laatste weken. Nu heb ik er echter wel genoeg van!

zondag 17 april 2016

Bergen en Wildlife adventures: Maleisië (Borneo) - Mount Kinabalu, Sepilok en Kinabatangan

Selamat pagi,

Na mijn avontuur in de Filipijnen trok ik richting Borneo, want ik had een missie :-). Ik ging de hoogste berg van Zuid-Oost Azië beklimmen.. Ik ga jullie niet in spanning laten, ik heb de top bereikt!



Mount Kinabalu
Ik kwam aan op zondagavond, 21 uur, in Kota Kinabalu. De volgende morgen om zes uur werd ik al opgehaald, want: 'the mountains are calling'! Ik kwam aan bij Jungle Jack rond een uur of acht en om negen uur vertrokken we voor de klim. We hadden een groepje van vijf en onze gids was John. Ik kon voor het eerst in lange tijd terug Nederlands praten, want Bregje en Rik kwamen uit Nederland. Ik was tevreden met onze groep, het zag er een leuke bende uit!


De eerste dag stond er maar 6km op de planning, lijkt niets ;-). Ware het niet dat deze berg ook gewoon echt stijl omhoog gaat! We deden het op ons gemak, hadden lunch onderweg en genoten van de views. Vanaf kilometer vijf ging het echt hard omhoog en Bregje en ik kregen ook wat last van de hoogte: duizelig, kortademig, vermoeide spieren, ... Welkom hoogteziekte, lang leve paracetamol!


De eerste dag hebben we dus gelopen tot de lodge op zes kilometer en een 3000-tal meter hoogte. Daar gingen we eten en slapen, ware het niet dat we daar ook van een prachtige zonsondergang konden genieten.


De volgende 'morgen', of misschien gewoon beter: 'die nacht', om twee uur stonden we op voor de laatste kilometers tot de top! Drie van onze groep bereikten de top, Annabelle en Gabriël hadden het te lastig met de hoogte en gaven al snel op. Ook onze roommate David bereikte met ons de top, vier helden op meer dan 4000meter hoogte, I'm proud to be me ;-)! We bleven een uurtje wachten, in het koude weer, op een mooie zonsopkomst. Het wachten meer dan waard!



Na honderden foto's op de top kon de afdaling beginnen, een stop aan de lodge voor een goed ontbijt en dan terug naar beneden. Rond een uur of vier waren we bij Jungle Jack en konden we van uit onze kamer nog een goed kijken naar de berg die we beklommen hadden!


In plaats van ons die avond te laten slapen, besloot Jack om een feestje te houden! We gingen met het volledige hostel op pubcrawl op kosten van Uncle Jack, wat jammer dat ik nog steeds in mijn alcoholvrije maand was. Het was en gezellige avond, maar de spierpijn de volgende dag was niet te harden. We besloten dan ook om met een klein groepje naar de hot springs te gaan om te relaxen. David heeft me echter overtuigd om toch een kleine wandeling te doen, de Canopy walkway. Op hangbruggen door de jungle.


Sepilok
Na een paar dagen bij uncle Jack trok ik met David en Hannah (Australië) naar Sepilok, we wilden daar eindelijk vooral het orang-oetan park bezichtigen. Het is een rehabilitation centre, dus de apen worden verzorgd om daarna terug in het wild vrijgelaten te worden. We zagen enkele orang-oetans tijdens de voedermomenten.

 
De belangrijkste reden dat we in Sepilok waren, was om van daar te vertrekken naar de Kinabatangan River op een echt Wildlife Adventure! We verbleven in uncle Tan's hotel en hadden een gezellige avond met het kaartspel 'Kaboum!' die we leerden van Tristan en Kinder uit Frankrijk. Helemaal klaar om de volgende dag de jungle in te trekken.

Kinabatangan
Als uncle Tan je een wildlife adventure beloofd, dan krijg je dat ook! We hadden meerdere safari's, zowel van uit een boot en al wandelend gingen we de jungle verkennen. Ik som maar even op welke dieren we in het wild zagen:
- Urang-oetans
- Makaak apen
- Probiscus apen
- Gibbons
- Krokodillen
- Wilde katten
- Monitor hagedis
- Slow Lori
- Insecten
- Vogels (veel verschillende soorten)
- ...




Ons groepje op de rivier had een fantastische gids, hij nam zijn job heel serieus en was zelf gepassioneerd door het natuurleven. Onze groep was ook tof, we waren maar met vier. Hannah en ik deelden een hutje en Angus en Anne deelden een hut. Het feit dag zij vogelliefhebbers waren, zorgde ervoor de wij heel erg goede verrekijkers in onze boot hadden en we alles dus erg gedetailleerd konden zien. JOEPIE!!



Na drie dagen in de jungle, zonder een deftige wc en al helemaal geen douche trokken Hannah en ik naar Semporna om daar te genieten van de zee. Meer daarover in een volgende berichtje!

Selamat tinggal!

woensdag 13 april 2016

FILIPIJNEN

Hallo, 

Het is echt tijd om het hoofdstuk van de Filipijnen af te sluiten en wat laatste indrukken en weetjes mee te geven over het land waar ik toch een kleine maand was. Ik ga het doen zoals elke keer, laat het me een gewoonte worden.

Feeëriek
It's always fun in the Philippines
Luilekker
Immens
Passievol
IJdel
Naakt
E.H.B.O.
Nuchter


Feeëriek 
De velen kleine eilandjes, de prachtige blauwe stranden, de levendige groene natuur en de rustgevende zonsondergangen geven de vele, kleine eilanden in de Filipijnen iets speciaals. Het lijkt soms alsof je in een sprookje leeft :-)!


It's always fun in the Philippines
Een spreuk die je op heel wat plekken in de Filipijnen ziet staan, ze zijn relaxt en hebben altijd fun! Iets die ik zeker en vast niet ga tegenspreken ;-). Ze hebben verschillende variaties van hun spreuk. En als je dan ook nog eens toffe mensen ontmoet is de fun compleet!


Luilekker
Ik geef eerlijk toe dat de Filipijnen voor mij het luilekkerland was. Chillen op het strand met een boek en een fruitshake! Ook de locals waren liever lui dan moe, zo hielden ze steevast elke middag een siësta en gingen ze niet werken als het niet echt moest... Van Spaanse invloeden gesproken ;-)!


Immens
Wat mij wat overdonderd heeft bij de Filipijnen is de hoeveelheid mensen die er wonen, als je weet dat er in Manila 30 miljoen mensen wonen en dat dat gewoon de hoofdstad is... Als er dan ook nog eens meer dan 7000 eilanden zijn, dan kan ik de grootsheid van het land maar moeilijk inschatten! Ik kan het dus wel immens noemen ;-).


Passievol
De Filipijnen is in vergelijking met de rest van Azië meer open, de mensen tonen er opener hun affectie. Er waren ook heel veel reizende koppels in de Filippijnen, een land vol liefde en passie dus! Van knappe Filipijnen tot aangename Argentijnen tot de zon die elke dag prachtig gaat schijnen...


IJdel
De Filipijnen zijn de meest ijdele mensen die ik in Azië heb ontmoet, het uiterlijk is zeer belangrijk. Vrouwen gaan niet buiten zonder make-up en ook de mannen doen hun best er goed uit te zien. Ik heb ook een paar homo's uit Manila ontmoet, want ze zijn daar heel erg open over in de Filipijnen, en die waren/zijn de grootste ijdeltuiten die ik ooit al gezien heb ;-)!


Naakt
Even een anekdote uit het hostel op Boracay. Het leek alsof mijn kamergenoten daar totaal geen schaamte kennen.. Ik slaap al meer dan acht maanden op een dorm, ik heb vanalles gezien en gehoord ;-). Boracay was het toppunt voor mij... Meisjes en jongens die naakt slapen, die naakt uit de douche komen lopen en die doodnormaal een conversatie met je beginnen. Het was/is vreemd in het begin, maar het grappigste was wanneer een nieuw meisje toekwam in onze kamer en drie anderen naakt een potje zaten te kaarten. Het is toch al een eindje geleden en ik zie haar gezicht nog voor me, ze heeft zich omgedraaid en is met al haar spullen vertrokken ;-).
FYI: if doe niet mee aan die naakte toestanden, ik heb altijd mijn bikini of ondergoed. Want volgens sommige backpackers zijn Belgische meisjes te gereserveerd!


E.h.b.o.
Toen ik op het eiland Bohol was, kreeg ik wat slecht nieuws. Een vriend uit Zweden waar ik die dag nog mee had opgetrokken, had 's nachts een motorbike ongeluk. Hij belandde in het ziekenhuis en de volgende dagen gingen we Frederik af en toe eens een bezoekje brengen met wat lekkers. Gelukkig kwam hij er vanaf met wat schaafwonden en hechtingen. Zo zie je maar dat er toch een reden is waarom ik niet graag een motorbike gebruik, zeker in Azië. Ongevallen zijn hier dagelijkse kost!


Nuchter
In de eerste dagen in de Filipijnen besloot ik dat mijn volgende uitdaging een maand zonder alcohol zou zijn. De volledige maand maart heb ik geen druppel alcohol gedronken, het heeft mij geen moeite gekost, want ook zonder alcohol kun je je perfect amuseren. En je kunt overigens beter genieten van de mensen die er wel keihard voor gaan ;-).


It was fun in the Philippines, maar ook Maleisië (waar ik nu ben) is de moeite! Meer nieuws binnenkort :-)...

Groetjes!

zondag 10 april 2016

Life in Paradise: Filipijnen - Palawan

Hello, 

Na het feesten en de natuur ging ik op zoek naar het echte paradijs in Palawan. Palawan is net als de Visayas een groter deel van de Filipijnen, ik ging alweer op bezoek naar een paar steden en kleine plekjes! Ik ontdekte er echte pareltjes...

Puerto Princesa
De 'hoofdstad' van Palawan is op zich niet zo speciaal, na mijn vlucht van Cebu nam ik in de avond even de tijd om de stad te verkennen en wat local food te testen. De volgende dag was PP echter de ideale uitvalsbasis om naar de underground River te gaan. Ik belandde in een busje met 4 Australiërs en twee 'oudere' Belgen. 


Eens onze busrit en bootrit overleefd kwamen we aan in de Underground River, daar kregen we een fancy reddingsvest en een mooie helm en dan mochten we de 8km lange cave en rivier in. Een uurtje mochten we alle rotsformaties verkennen... Een eerste ervaring voor mij met een 'underground river', een goede ervaring!



El Nido
Van Puerto Princesa nam ik een bus naar El Nido, daar was ik toevallig rond een heleboel festiviteiten ter ere van het 100-jarig bestaan van de stad. De eerste avond deed ik hetzelfde als in Puerto Princesa, wat rondwandelen en streetfood testen ;-). Het eten in de Filipijnen is goed, maar zeker niet 'Wauw' in vergelijking met andere landen in Azië.

De koppelrace..

Ik was wat ziek de eerste dag in El Nido, dus ik bleef rustig wat op het strand en keek naar de bootraces van de locals. Een grappige dag, ik zat uren op het strand te kijken naar races met de verschillende soorten bangka-boten. De locals gingen er volledig in op, een leuke ervaring! Er waren individuele races, maar ook koppelraces en estafettes. De boten verschilden in grootte en snelheid, afhankelijk van de race.

Het publiek!

De volgende dag deed ik een boottour met Ulrike en Jolene (Duitsland) en Liza (Frankrijk). We kozen voor package A en hadden dus 5 stops. Onze boot stopte voor de eerste keer op '7 commando's beach'. Een vroegere uitvalsbasis van het leger of zoiets ;-). Daarna gingen we naar 'Secret Lagoon', een zoetwatermeer in het midden van de oceaan. Dit is enkel te bereiken via een kleine opening in een rots, het vergde wat avontuur en een bloedende voet om het te bereiken.


Op een strand hadden we vervolgens een geweldige lunch, verse vis en groentjes en fruit op een 'onbewoond eiland'. Genieten van de zon, het strand, de zee en de rust! Na de lunch gingen we naar de 'Big Lagoon', dat was de plek waar we een 'echte' piratenboot zagen.


Om deze geweldige dag af te sluiten gingen we naar de 'Small Lagoon' en huurden een kajak. We hebben een uurtje gedobberd op het water van deze Lagoon, we verkenden alle hoekjes en kantjes van dit 'meer' voor we terug de boot op moesten naar het vaste land.


Coron
Na een paar dagen in El Nido op het strand en op de boot, nam ik een lange boottocht (8u) naar Coron. In Coron bleef ik voor de eerste keer in een hostel op het water in één van de stilt villages. RB Transient House was een leuk hostel om te verblijven en de locals te zien in hun dagelijkse leven.


De reden dat ik in Coron was, was voornamelijk duiken. Twee dagen ging ik er op uit om de schepen te verkennen. Tijdens WWII zijn er in Coron meer dan 10 schepen van de Japanese vloot gezonken na een aanval van Amerika. Die schepen liggen nu op de bodem van de oceaan te wachten op de duikers om ze te verkennen en bezichtigen. Mijn eerste 'wreckdives' waren fun, maar tegelijk ook spannend.


Ik zag cargoschepen, maar ook aanvalsschepen. Het coolste schip was voor mij de Olympia Maru, want daar hadden ze een luchtkamer in een compartiment op 28m diepte. Een duikervaring rijker! Ook de duik in het Barracuda Lake was een speciale ervaring, een zoetwatermeer in een Lagoon met een temperatuur van 38°C op 15m diepte. Het was precies als duiken in één groot warm bad ;-).

De tweede dag duiken hadden we een kleine groep en mijn buddy's Shawn en Jonathan (Canada) stelden voor om mijn laatste dag in de Filipijnen een privéboot te huren en wat meer van de plekjes rond Coron te verkennen. We gingen 's morgens vroeg naar de lokale markt om zelf onze inkopen te doen voor de lunch, daarna hadden we bijna een volledige dag snorkelen op verschillende plekken in het vooruitzicht. De views waren leuk, maar de groep minder. De Canadezen waren de hele tijd in het Frans tegen elkaar bezig en betrokken mij niet echt in de gesprekken. Zo zie je maar dat het niet altijd klikt met de mensen die je ontmoet op reis...


Ik oefende die dag ook wat op freediven, dat is duiken zonder lucht. Je moet dus lang je adem kunnen inhouden... Ik was een minuutje op vijf meter, dat is een begin :-). Verder zag ik ook vele vissen, nemo's blijf ik trouwens echt cool vinden!


Na meer dan drie weken in de Filipijnen vloog ik de volgende dag naar Borneo, het Maleisische deel! Een afsluitend berichtje van 'The Philippines' volgt binnenkort en dan vertel ik hopelijk snel ook wat weer over Borneo..

Tot de volgende!
Kim