Wendy, Wenneplen, Wendy Darling,
Deze blog is voor jou, maar ook voor alle andere mensen die je zo hard missen. Ik wil ons korte, maar krachtige verhaal voor één keer neerschrijven om het daarna nooit meer te kunnen vergeten!
Back in time...
Ons verhaal begint nog niet zo lang geleden, in juli om precies te zijn. We hadden op facebook een groepje gemaakt van eastern suburbs au pairs en daar zat jij ook bij. We hadden wel al eens een gesprek gehad via facebook, maar elkaar nog nooit ontmoet tot de dag van de 'Tella Ball shake'. We gingen met een groepje au pairs naar de Food Craft Express voor de shake die zowat elke backpacker, student, ... kent. Wie houdt er nu niet van Nutella en wil geen shake, met daarop een soort van donut gevuld met Nutella: double pleasure! Wel jij was de enige die dat niet wou, al die chocola kon toch niet goed zijn voor de lijn. Dus jij nam de 'Strawberry Ball shake', daar zaten aardbeien in, dat moest toch gezonder zijn zei je trots!
De klik was er al op de trein, we ontmoetten elkaar op het platform van Bondi Junction en je vloog me om de nek. Wat heen en weer gespring en een hartelijke knuffel, je leek zo blij me eindelijk te ontmoetten. Oh Wen, wat was ik ook blij! We hadden die eerste dag al de gekste gesprekken, we zijn beiden de oudsten van drie meisjes en we hadden zo veel dingen om over te praten.
Yoga
De eerste dag al vertelde je me dat je vroeger veel geturnd had en graag actief bezig wou zijn, ik toonde je een foto van de Aerial Yoga. Dezelfde avond hingen we al allebei ondersteboven in onze hangmat.
Aerial yoga vonden we allebei geweldig, dat had iets uitdagend. We konden trucjes proberen en zweefden boven de grond. Je ging ook mee naar de hip hop yoga en jij was de eerste die ook in Australië kon zien hoe slecht mijn gevoel voor ritme is, ik ben nog steeds blij dat je me nooit hebt gefilmd ;). Ook kundalini hebben we geprobeerd en ik had bijna de hele tijd de slappe lach, we moest vreemd ademhalen en veel geluid maken. Je ging er volledig voor! Jij ging altijd voor alles volledig...
Mijn lieve meid, twee weken geleden hebben Victoria en ik een yogaklas gedaan met en voor jou. Ze is ook kapot van het verdriet, ze gaat je nooit vergeten. Oh, she's the girl with the pink bike, she always came late because of the bike. Then her hands were all black and she was all sweaty because she had to run to class instead of riding her bike. It broke down almost every day. She was an amazing girl with a big aura, you should remember the good things Kim. Victoria kreeg kippenvel en elke keer ze me ziet sindsdien krijg ik een knuffel, dezelfde avond nog rolde ze een mat voor jou uit. En hadden we een klas met z'n tweeën en ik geloof ook met jou.
De roze fiets
Ik kan maar onmiddellijk ook je fiets er even bij halen, ik heb toch minstens één keer per week de ketting van dat ding samen met jou er weer op proberen krijgen. Er was altijd iets mis met de fiets, als de ketting geen probleem was, dan stond het zadel los of het stuur scheef. Oh god, ik heb dikwijls gedacht Wendy gaat nog iets tegen komen met dat ding.
Toch nam ik je fiets met veel plezier mee toen je eind september uit Sydney vertrok, nu rijd ik dagelijks op dat ding rond en denken mensen vast dat ik nog eens iets tegenkom met de roze fiets. Het zadel staat losser dan ooit, het stuur staat scheef en los. Maar de ketting liet mij nog maar één keer in de steek. Ik weet niet hoe jij dat altijd deed om die ketting daar af te krijgen, bij mij blijft die mooi liggen.
De ketting viel er voor het eerst af deze maandag, 14 november, de dag dat jij terug naar Sydney zou komen. Ik ging naar de supermoon kijken op het strand, jij zou zeker meegeweest zijn als je hier was geweest en toen lag hij er dus plots af. Ik denk dat het een teken was van je fiets, ik kan die ketting er op krijgen met jou, alleen was dat toch een uitdaging. Ohja, je had me trouwens wel mogen inlichten dat je niet meer kan remmen zonder die ketting. Het was een avontuur om mezelf te stoppen midden op de berg in North Bondi en daar stond ik dan met de tranen in m'n ogen naast een kapotte, roze fiets. Je had hier moeten zijn Wen...
Eten
Als ik aan jou denk Wendy dan denk ik aan eten! Je wou altijd op je lijn letten en vijf minuten later had je chips of chocola vast. We gingen eens met z'n tweeën naar het 'Doughnut Festival' in de CBD, dat bleek jammergenoeg al uitverkocht dus gingen we naar de Coles. Je kocht een 6-pack van roze, gele en chocola donuts en we zetten ons op de grond. Elk drie donuts, want voor 'één' keer kon dat toch geen kwaad.
Een andere keer zaten we op het strand en ging ik naar het toilet, je gaf me $10 om eten voor je mee te brengen van de shop. Toen ik terugkwam met lege handen en je je geld teruggaf en zei: we hebben geen eten nodig, laat ons sparen om te reizen was je zo ontgoocheld en dezelfde avond stuurde je me een foto door van een ijsje die je had gekocht.
Of alle keren dat je aan het strand toekwam met een bolletje aardbei, gewoon een broodje met daartussen aardbeien. Ik vind het eerst maar vreemd, maar sinds kort staat het wekelijks op m'n menu. Wat lekker Wen en wat was jij gek op aardbeien: bolletje aardbei, aardbei shakes, aardbei smoothies, aardbeienijs, ... En ohja, je taart op je laatste avond in Sydney versierde je ook mooi met aardbeien.
Rose Bay to Vaucluse walk
Op een zonnige dag in augustus gingen we met z'n tweeën een wandeling doen. Ik kwam je met de auto van m'n hostparents ophalen en we reden richting Rose Bay Wharf, ik zocht parking en we begonnen aan onze wandeling. Vele fijne gesprekken en mooie uitzichten later kwamen we aan in Vaucluse. Daar was het Vaucluse house en jij wilde er zo graag binnen, de ingang was best duur. Maar jij deed een praatje met de dame aan de receptie en vijf minuten later stonden we binnen in het huis, die een soort van museum is voor $2 elk. Ik weet nog steeds niet hoe je het hebt gedaan ;).
Toen we na onze wandeling de bus terug namen naar de auto zat er een papiertje tussen m'n ruitenwissers, een mooie boeten van $110. Jij vond het alleen maar grappig, maar best ook erg voor me. Ik heb het m'n hostparents nog steeds niet durven zeggen van die boete, ik heb hem gewoon betaald. Maar 'karma is a bitch' want dezelfde week nog kreeg jij een boete op de bus omdat je niet het juiste tarief had betaald. We hebben er in het weekend gezellig om zitten lachen.
Shoppen
Als ik op een dag eens niet wist waar jij was, dan kon ik je vast in Bondi Junction vinden. Je kreeg nooit genoeg van shoppen, maar na één keer vroeg je me niet meer mee. Ik denk dat ik je duidelijk heb laten merken dat shoppen niet m'n ding is, sorry trouwens als ik die dag wat hard ben geweest. Maar ik meende het toen ik zei dat ik m'n geld moest sparen om te kunnen reizen. Je gaf me wel gelijk! Toch stond je de volgende keer terug thuis met een regenjas, een nieuwe bikini, een nieuwe broek, een nieuw hemdje of een nieuwe jurk. Jij kon precies nooit stoppen met kleren kopen, het was dan ook een hele uitdaging die dag in september om al je spullen in je koffer en rugzak te krijgen.
Je nam me nog één keer mee, naar de 'Between The Flags' winkel. Je hebt er tientallen t-shirts aan gehad om de perfecte te kiezen voor je zusjes. Demi en Sterre, geniet van jullie t-shirt want je zus heeft er echt lang over nagedacht ;).
Chillen
Wat ik uiteindelijk nog het meeste van alles met jou deed was niets, gewoon zitten aan het strand en kletsen. We hadden het over kleine en grote dingen in het leven: bezorgde ouders, dromerige zusjes, lastige au pair kinderen, prachtige landen, gebroken harten en over onszelf.
Wendy jij was een fantastische jongedame en ik had je zo graag nog teruggezien deze week in Sydney en erna in Amsterdam. Ik had m'n citytrip al gepland! Het leven is niet altijd eerlijk en gaat niet altijd zoals gepland, ik hou me recht aan het feit te weten dat jij zo gelukkig was! Je deed wat je wilde doen en maakte je dromen waar.
Because saying goodbye,
means going away.
Going away,
means forgetting."
-Peter Pan-
Bij deze nog eens innige deelneming en veel sterkte voor alle familie, vrienden en kennissen van Wendy!
And see you in Neverland Wendy Darling!
P.S.: Sorry Wendy voor de foto's met de roze trui, ik weet dat je het niet je mooiste trui vond en ook niet zo leuk vond als ik je ermee fotografeerde. Oeps ;)!



































