woensdag 29 juni 2016

Weekendje weg: Australië - Royal National Park

Hello hello,

Voor Joke en ik klaar waren om aan onze eerste Australische job te beginnen, gingen we er nog een weekendje tussenuit. We hadden geluk, want op maandag moesten we nog niet werken. Het was 'Bank Holiday' of zoiets ;-). We besloten dus om een uurtje naar het zuiden te rijden en het Royal National Park te bezoeken.


De eerste dag was Joke de chauffeur van dienst, maar op de tweede dag waagde ik mijn kans. Ik maakte een goede start, maar toen het plots stijl bergop ging, sloeg ik even in paniek. Joke terug achter het stuur en ik terug de gps. Ik probeerde het later die dag en de volgende dag nog eens en ik ben er zeker van dat het helemaal goed komt, gewoon even wennen aan het links rijden enzo..


We gingen natuurlijk niet alleen naar het National Park om mij te laten wennen aan de van, we gingen er heen om te wandelen. Het Royal National Park is het oudste nationale park in Australië en vooral bekend om de coastal walk. De eerste middag deden we een stuk van deze walk, van Wattamolla Beach tot Little Marley Beach en terug. Een aangename wandeling van 10km door bos, modder en vooral langs de zee :-). We hadden prachtige uitzichten en konden zelf walvissen spotten in de verte, hoera!



We sliepen twee nachten (illegaal) aan "Stanny's", dat is een parking iets uit het nationale park met picknick tafels, toiletten en ijskoude douches. Je mag er in principe niet kamperen, maar twee zo'n brave meisjes die vallen toch helemaal niet op ;-). 


Op dag twee was het 's ochtends nogal een chaos: we wilden een nieuw parkeerkaartje, maar we vonden maar geen plek waar we het konden kopen. Uiteindelijk reden we helemaal terug naar het andere eind van het park en kochten een jaarpas voor alle nationale parken in NSW. Ik ben er van overtuigd: een goede deal!


We verloren jammergenoeg veel tijd met rondrijden, dus besloten een korte wandeling (4km) te doen: de Carrington Drive. We hadden al een fantastisch begin, want Joke liep onmiddellijk in een plas met veel modder in haar teva's (hihi ;-))! Wat was ik blij met mijn wandelschoenen.


In de namiddag gingen we de Curra Moors Loop doen, een wandeling van 10km. Het eerste stuk liep door het bos en was modderig door de vele regen van de week ervoor. Daarna terug een stukje van de coastal walk, de hoogtepunten waren Eagle Rock en de watervallen die in de zee uitkomen: prachtig! Ook het weer zat hartstikke mee, een stralend zonnetje! 
Joke was blij dat het een loop was, dan moest ze geen twee keer door het modderbos. Pech gehad, de eerste en de laatste kilometer waren dezelfde ;-)! Jaja, ik lach graag met Joke, maar daarom heeft ze me ook zo graag..



De volgende morgen vroeg uit de veren! We wilden graag wandelen tot aan de Figure Eight Pools, maar daar kan je enkel heen bij laagtij. Dus om zeven uur moesten we beginnen aan de Jungle Loop Track, een pittige 12 km langs de zee en door het bos. De lastigste wandeling die we dit weekend deden. De Figure Eight Pools zijn enkel zichtbaar bij laagtij en zelf dan vond ik het gevaarlijk. Je staat op de rotsen aan de zee en de golven kunnen je dus gemakkelijk meesleuren. Wel spectaculair voor foto's, but: don't risk your life for a selfie! 


Ik riskeerde mijn leven al onderweg naar beneden, ik zette mijn voet naast het pad, viel tegen een boom, recht met mijn kont in een put. Grappig en pijnlijk, gelukkig met enkel wat schrammen en blauwe plekken tot gevolg.


Onze namiddag brachten we door aan Garrie Beach, een beetje koken, een beetje lezen en vooral de surfers checken. Rond een uur of vier terug richting Rozelle, want we hadden die avond een afspraak. We hebben de kans gekregen om voor twee weken en een half een huis te huren aan dezelfde prijs dan een kamer, great deal!

Meer over de nieuwe job en het huis in een volgende berichtje!

Tot blogs,
Kim

vrijdag 24 juni 2016

Citytrippen: Australië - Sydney

Hello!

Na meer dan 10 maanden in Azië kwam ik op 1 juni aan in Australië. Ik had al wat problemen bij het binnenkomen, want ik had niet echt een adres hier. Maar ik heb het geregeld ;-).  De eerste twee weken in Australië sliepen Joke en ik namelijk in onze campervan. De van zelf heeft nog geen naam, maar wij zijn de 'dino-drivers'! En met onze van gaan wij de komende maanden op avontuur ;-). Eens ik Australië binnen was, was het een blij weerzien met Joke! Die me op het openbaar vervoer meenam tot aan onze van, wat zijn er veel bussen en treins hier in Sydney en zo modern!



Dezelfde dag nog maakte ik kennis met Tine, een Belgisch meisje die Joke kende van in Marokko. Ik mocht in haar huis een douche nemen, de beste douche in 10 maanden! En daarna gingen we onmiddellijk een bankrekening voor me openen, een verzekering voor de van afsluiten en een gsm-nummer voor me halen. Mensen die me trouwens willen bereiken, mijn nummer vanaf nu is: (+61) 451108269!


Die avond nam Joke me mee naar Circular Quay, waar je het Opera House en de Harbour Bridge hebt. Het is momenteel heel erg vroeg donker in Sydney, want het is hier winter. Brrrr, koud! Maar dat is ook goed nieuws, want het is dan ook het ideale moment voor VIVID: een lichtfestival! Prachtig om Circular Quay onmiddellijk op deze manier te zien.

Opera House - VIVID

De volgende dagen waren rustig en kalm. We gingen wat inkopen doen voor onze van, zowel een voorraad aanleggen als wat extra versieringen. We zochten werk, onze focus lag toen nog echt op farmwork. Uren hebben we gezocht op de grond van de bib en shopping centra en dat zonder resultaat. De winter is niet het goede moment om farmwork te vinden, dat weten wij nu ook ;-). We deden af en toe een wandeling in de stad of we gingen eens lopen. Het belangrijkste was vooral gewoon bijpraten!

Harbour Bridge!
Runfie!

In het weekend werd het even spannend: onweer was op komst! De vrijdagavond stond de straat waar wij stonden plots onder water, we ontdekten het gelukkig toen we naar het toilet wilden en konden de van nog verplaatsen. Het hele weekend heeft het echter geregend en gewaaid, maar wij en de van zijn helemaal veilig gebleven. Het was alleen niet zo ideaal :-p!

Rain- and windfie!

Door het slechte weer konden we echter niet veel dingen zien en doen in Sydney, dus gingen we op zoek naar een regenplan! We besloten een soort van pakket te bestellen online en onze eerste stop was Madame Tussauds. Joke had dit al altijd eens willen bezoeken en ook ik was echt geïnteresseerd. Dus brachten wij uren door tussen: Captain Cook, Mahatma Ghandi, Nelson Mandela, Ian Thorpe, Barack Obama, Justin Bieber, P!nk, Katy Perry, Lady Gaga, E.T., Jackie Chan, ... Massa's foto's hebben we genomen, je kan ze altijd eens bekijken op Facebook ;-)!



De volgende stop van ons pakketje deden we de volgende dag, Wild Life Sydney. Een soort van zoo, maar dan met Austalische dieren! Voor we naar de zoo gingen, namen we een plons in een zwembad in Sydney. Ik kan nog zwemmen en ik zwom onmiddellijk 1,5 km! In de zoo maakten we kennis met Tasmanian Devils, Wallibie's, Kangeroes, koala's en allerhande vogels en andere beesten! Het hoogtepunt van de dag was eten geven aan de kangeroe :-)!

Zwemfie!


Precies een week na mijn aankomst in Australië hadden we ons eerste sollicitatiegesprek en we werden aangenomen! We mochten beginnen bij Apex Alliance, wat dat is en hoe dat in zijn werk ging, leg ik uit in een volgende bericht! We hadden echter nog een week voor we konden beginnen en maakten er het beste van.

We gingen eens lunchen in Rozelle met Tine, we mochten zelf even samen met haar op Henri (3maand) passen. Verder besloten we om op een middag ook te wandelen van Coogee tot Bondi, dat is een coastal walk van 6 kilometer. We hadden prachtige uitzichten over de zee. Op een bepaald moment liepen we door een kerkhof en dat voelde wel een beetje vreemd. Maar de wandeling is geweldig. Na de wandeling trakteerden we onszelf op Ben&Jerry's en mijn maag kon het niet aan, ik ben dat niet meer gewoon na Azië: buikpijn!



Verder gingen we wat shoppen in de vele shopping centra hier en chillden we aan de van of in het park. Op vrijdag moesten we even op training voor het werk en in de late middag gebruikten we het volgende ticketje uit ons pakket. We gingen naar de Sydney Tower Eye!


We besloten om de toren te bezoeken rond een uur of vier, zo konden we genieten van het uitzicht in het licht en het donker. We spendeerden een 2-tal uur, gewoon om te  genieten van alle pracht en glorie om ons heen. Sydney is een geweldige stad, maar zo gigantisch! In het weekend besloten we even te ontsnappen aan de drukte en gingen naar het Royal National Park, meer in een volgende bericht daarover!



Tot blogs,
Kim

vrijdag 17 juni 2016

MYANMAR

Mingalaba,

Na Myanmar was het eerste deel van deze solotrip voorbij, na 10 maanden Azië klaar voor een nieuw avontuur. Een working-holiday in Australië: centjes verdienen in plaats van vrijwilligerswerk, reizen met mijn beste maatje in plaats van alleen. Ik was er alvast klaar voor!

Maar naar goede gewoonte ook het land Myanmar eren met een korte samenvatting. En ik ga de spirituele tour op deze keer!


Mind
Yes
Accomplish
Negativity
Miracles
Appreciation
Risk



Mind
"When people will not weed their own minds, they are apt to be overrun with nettles."



Ik leerde op deze trip dat je moet verwoorden wat je in gedachten hebt, dat je moet zorgen dat je gelukkig bent met wat, wie en hoe je bent. The mind is a powerful weapon en je kan je er bewuster van worden met meditatie. 

Yes
"For what has been -thanks! For what shall be - yes!" 



Ik kijk uit naar de toekomst, ik heb zoveel geleerd de voorbije maanden en het avontuur gaat verder. En volgens Satude is mijn toekomst erg goed de komende jaren, dus dat beloofd :-)! Yes, I can; Yes, we can! Yes, to the future... En dankjewel Satude voor het voorspellen van mijn toekomst, we zullen zien of  het echt uitkomt ;-).

Accomplish
"To accomplish great things we must not only act, but also dream; not only plan, but also believe."



De mensen in Myanmar zijn volgens mij echte dromers, ze geloven in een betere toekomst. Ze zijn gelukkig en werken hard, maar tegelijkertijd beseffen ze ook wat toerisme met zich mee zal brengen en ze zijn klaar om daar naar te handelen. Ze leren ook allemaal Engels om beter met de toeristen te kunnen communiceren.

Negativity
"Don't be too self-critical. Learn to be on your own side."



Deze baby was niet gelukkig om ons te zien, misschien ietsje te negatief ;-). Nee nee, dit is vooral een puntje voor mezelf om aan te werken, ik zou soms wat trotser moeten zijn op wie ik ben en wat ik heb. Tijdens het mediteren, zowel aan de tempels als in het centrum betrap ik mezelf er op dat ik niet altijd voldoende apprecieer wat ik heb bereikt. Ik ben een Pietje Precies en moet leren om de dingen soms wat positiever te zien.

Miracles
"The miracles of nature are all around us'"


Dit hoeft geen verdere uitleg, de natuur en schoonheid van Myanmar is een mirakel!

Appreciation
"We are so often caught up in our destination that we forget to appreciate the journey, especially the goodness of the people we meet on the way. Appreciation is a wonderful feeling, don't overlook it."



De groep waar ik de trekking mee deed is een fantastische groep! Ik ben zo blij dat ik met hen deze trek kon beleven, het maakte alles duizend keer intenser en boeiender. Het zijn één voor één fantastische mensen met een eigen verhaal!

Risk
"Risk! Risk anything! Care no more for the opinions of others, for those voices. Do the hardest thing on earth for you. Act for yourself. Face the truth."


Het leven is een groot risico en je moet je over je angsten heen zetten om grote dingen te bereiken, om je dromen na te jagen. En ik ben zo dankbaar dat ik tien maanden geleden de beslissing nam om de wijde wereld in te trekken.

Azië je was fantastisch!

DANKJEWEL!

Kim

woensdag 15 juni 2016

Confused: Myanmar - Thabarwa Center (Thanlyin)

Mingalaba,

Ik besloot mijn laatste dagen in Myanmar te besteden aan een goed doel in de plaats van aan toeristische attracties. Ik ging voor vijf dagen naar het ThaBarWa Center om vrijwilligerswerk te doen.


Na een nachtje op de bus van Inle Lake naar Yangon, met een veel te handtastelijke buschauffeur, nam ik nog twee lokale bussen tot aan Thanlyin. In een buitenwijk van Thanlyin is er een centrum voor armen, daklozen en iedereen die er nood aan heeft. Het centrum wordt bestuurd door monniken en zusters en heet het ThaBarWa Center.


Ik was al blij dat ik veilig in Thanlyin was geraakt, de buschauffeur heeft me echt wat te veel betast en aangestaard, wat een creep! Ik kwam aan in de voormiddag en na de lunch ging ik naar de meditatiehal voor een breathing meditation. De eerste keer in mijn leven, ik vond het intens maar wist niet goed wat er van te denken. Dus ik probeerde het de volgende dag nog eens en besloot het daarna nooit meer te doen ;-). Ik heb geen probleem met gewoon mediteren, dat deed ik ongeveer elke dag in het centrum. Maar als de adem erbij komt, dan is het me te veel!

Het vrijwilligerswerk was erg vrij en iedereen moest doen waar ze zelf zin in hadden. Het was wat verwarrend, want er is geen leiding. De mensen doen maar wat! Het was wat confusing, vooral in het begin. De eerste twee dagen volgde ik ook Boedhisme lessen en de info die ik daar kreeg bracht me ook in de war. Na twee dagen had ik echter een goed zicht op wat de mogelijkheden waren en had ik mijn eigen 'werkschema' uitgedokterd.


Elke morgen ging ik mee op de Almsrun. De Almsrun is de wandeling die de monniken elke dag maken om voedsel en geld op te halen. Een monnik wordt verondersteld geen bezittingen te hebben, ze leven dus van schenkingen. En elke morgen gaan er verschillende trucks van het centrum naar bepaalde wijken om daar schenkingen op te halen. De vrijwilligers (zoals ik) lopen gewoon mee en nemen de schenkingen aan en brengen de volle manden met voedsel naar de truck. Het was veel wandelen en af en toe zelfs lopen. 
Ik ben nog steeds onder de indruk van de hoeveelheid voedsel en geld die mensen gewoon weggeven aan monniken. Zo goed als iedereen in het centrum (meer dan 1000 mensen) wordt gevoed door de schenkingen van op de Almsrun.
Het moeilijkste aan de Almsrun voor mij was het wandelen op blote voeten. Vooral als het snel gaat of er liggen veel steentjes of soms zelfs glas op de straat, dan wordt het allemaal een beetje tricky ;-). Maar uit respect voor Boedha en de verbinding met de aarde worden er geen schoenen gedragen. Zelfs niet als je dieper dan je enkels in het water staat en je dode ratten ziet drijven in het water, lang leve de hygiëne! Maar kijk: ik leer en ik leef en ik ben niet bang ;-).


Verder ging ik ook elke middag 'wheelchairen'. Er zijn enkele rolstoelen in het centrum en tussen drie en vier in de namiddag mag je de mensen die niet zelf kunnen wandelen en die wel eens buiten willen uit hun bed halen en meenemen naar de tempel. Elke dag zat er iemand anders in mijn rolstoel, sommigen konden Engels, anderen niet. Maar ik was altijd blij als zij blij waren om buiten te komen!


Na de wandeling met de rolstoel ging ik altijd rijst wassen voor een uurtje. De rijst moest gewassen worden voor ze in de oven werd geplaatst. Vooral om er de kleine vliegjes en het stof uit te halen. Het wassen op zich was niet echt fijn en erg belastend voor de rug, de wastafel was zeker niet ergonomisch. Toch ging ik elke dag terug, want het was een fijne plek om te tetteren en liedjes te zingen met de andere vrijwilligers!


De leefomstandigheden in het centrum waren een beetje primitief: koud water, soms geen water, basic eten, soms geen stroom, ... . Maar het was een geweldige ervaring, ik leerde veel bij over het Boedhisme en het leven van een monnik. 


Ik leerde ook veel bij over mijn toekomst, want Satude heeft op een morgen aan de hand van mijn handpalmen en mijn geboortedatum mijn verleden en heden verwoord en mijn toekomst voorspeld. Over mijn verleden had hij over opvallend veel dingen gelijk, mijn heden was ook correct te interpreteren, dus laten we maar geloven in de toekomst. Ik ga jullie niet alles vertellen, want dan komt het misschien niet uit. Toch wil ik een paar dingen delen!
- Ik vind de liefde van mijn leven dit jaar, dus voor 12 augustus 2017. Ik weet wel een paar mensen thuis die dat fantastisch zouden vinden :-p.
- Ik moet opletten met water, want ik kan één keer verdrinken en terug gered worden, maar de tweede keer loopt het verkeerd. Dus voorlopig geen redder meer zijn dan, want ik verdrink zelf ;-)!
- Ik ga in de toekomst een goed leven hebben, maar niet in België. Ik ga twee huizen hebben en tussen de twee huizen weg en weer reizen.
- En vooral in 2020 mag ik niets speciaal doen, de planeten staan verkeerd en risico's zijn dan 'NOT DONE'!
Maar laten we maar allemaal zien: wat komt, dat komt. En we moeten het leven gewoon pakken zoals het is :-).


Na vijf leerrijke dagen in het centrum sloot ik het hoofdstuk Azië voor even helemaal af. Op 31 mei vertrok ik naar Australië, om daar op 1 juni Joke terug te zien na tien maanden. Myanmar was geweldig en als ik in de toekomst nog eens vrijwilligerswerk zoek, dan kan ik daar zeker opnieuw terecht. Er volgt nog één samenvattend bericht over Myanmar en daarna zit dit deeltje van de reis er ook voor jullie op ;-)!

Tot de volgende,
Kim

maandag 13 juni 2016

These shoes are made for walking: Myanmar - Kalaw to Inle Lake

Mingalaba,

These shoes are made for walking, but that's not what they do... :-(
Een tocht van 63 kilometer in drie dagen door de bergen, de rijstvelden en de kleine dorpjes. Dat was het plan en dat was wat ik deed, maar voor de eerste keer in tien maanden lieten mijn wandelschoenen me in de steek.


Ik had veel mensen gevraagd wat te doen in Myanmar, één van de dingen was de driedaagse trekking van Kalaw tot Inle Lake. Een unieke ervaring om de landelijke dorpjes te ontdekken en in homestays te verblijven. Het was het hoogtepunt van mijn toeristische tocht door Myanmar!


Ik boekte mijn trek via Sam's trekking en we waren een groep van acht en twee gidsen. We kregen de keuze om in twee kleinere groepjes te gaan, maar de groep was zo leuk dat we samen wilden. Onze gidsen waren Kinke en Phyiu. Mijn nieuwe 'mates' zijn:
- Kenneth (USA); net afgestudeerd en zes weken op reis door Azië.
- Ella & TC (UK); twee vriendinnen op reis tussen het middelbaar en het verder studeren.
- Jane & Mike (NZ); een koppel op huwelijksreis voor 6 maanden in Azië met elk een 24L rugzak.
- Franzisca & Sandro (Duitsland); een koppel op reis voor zes maanden.


De eerste dag werd er 23km gewandeld tot in het eerste dorpje. We hadden onze lunch aan een prachtig uitzichtpunt en liepen deze dag vooral in het bos en door de bergen. We zagen veel natuur en hadden geluk, want we hadden meer één uurtje regen de hele dag. De laatste kilometers volgden we ook even de treinsporen en twee keer moesten we snel aan de kant voor een aankomende trein.




Het dorpje waar we 's avonds sliepen had net de avond dat wij daar waren het 'Rockets Festival'. Elk jaar bij het begin van het regenseizoen en het vallen van de eerste regen maken ze vuurpijlen van bamboo en die steken ze dan af van op een berg. Sommige pijlen gaan tot wel 4km ver! Rondom het festival was er veel muziek en modder. Wij werden goed onthaald en mochten mee dansen en op de foto met de locals.



Na het avondeten speelden we nog wat kaartspelletjes en mochten we het publiek zijn van TC en haar 'Magic Tricks'. Ze was de slechtste goochelaar ooit, maar het was hilarisch ;-)!



De tweede dag liepen 25km tot aan het tweede dorpje en mijn voeten kregen het al lastig. Ik had blaren op enkele tenen en ook mijn voetzolen waren pijnlijk. Ik kon wel nog steeds genieten van alle prachtige uitzichten om ons heen en de boeren. Deze dag liepen we heel vaak langs landbouwgronden waar ze net op de ouderwetse manier, met koe en kar, aan het zaaien of ploegen waren.



We hielden halt aan een beekje waar we konden zwemmen om ons even te verfrissen. Toen we net allemaal ons zwemgerief aan hadden en begonnen waren aan onze plons, kregen we gezelschap van een waterbuffalo. Een unieke ervaring!


In het dorpje waar we die nacht sliepen was er een monastry. We gingen op bezoek en ik praatte even met een monnik. Er zijn maar vier monniken en drie novices in dit klooster momenteel. Want in Myanmar heeft elk dorp zijn eigen klooster, hierdoor zijn ze normaal nooit in grote aantallen. Die avond na het avondeten speelden we nog een uitbeeldspel en daarna kropen we vroeg onder de veren.



De laatste dag stond er nog 15km gepland tot aan Inle Lake. Mijn voeten waren zo pijnlijk dat ik regelmatig hard op mijn tanden moest bijten! Ik bereikte met de tranen in mijn ogen het meer, waar we de boot op mochten voor een uurtje. Mijn schoenen zijn dus kapot, versleten, wandelmoe! Mijn hele lichaam was oké na de wandeling, maar mijn voeten waren er aan. 


Zo voelde ik me ook met mijn pijnlijke voeten ;-)!

In de boot vaarden we eerst langs de floating gardens, waar erg veel groenten gekweekt werden. Vervolgens kruisten we het meer en zagen we alle fishermen aan het werk.


Die avond gingen we allemaal gezellig samen eten bij een Nepalees. Na het avondeten gingen we terug naar onze kindertijd en gingen we naar een skatebaan. Rolschaatsen op vier wieltjes, ninties muziek en gaaaan!!! Uhm, rollen ;-)!


De volgende morgen besloten we dat Jane, onze birthdayqueen, mocht bepalen wat we die dag deden. We huurden fietsen en reden een tiental kilometer tot aan Maing Thauk Village. We gingen nog eens grondig kijken in de dorpjes en de floating gardens.


Op de terugweg stopten we aan de Red Mountain Winery! Voor de eerste keer in maanden had ik wijn gemaakt van druiven, in plaats van maïs of rijst ;-). En mijn kaasbordje maakte alles nog zoveel beter! 


Daarna moest ik terug richting het hotel, want ik vertrok die dag al terug naar mijn volgende stop! Meer daarover in mijn volgende bericht...

Tot blogs,
Kim