Goede daden en plezier: Vietnam - Ha Giang

Hallo,

Na de drukte rond de feestdagen terug tijd voor een normale routine. Ik gaf een hele week gewoon les, woordenschat over ons kampeertripje, woordenschat over de delen van een lichaam en we herhaalden de present tenses...

Op dinsdag vertrok Matt en dan stond ik er dus alleen voor! Het was stresserend, vooral het voorbereiden van de lessen vraagt wel wat energie :-). Ik genoot wel van de rustige avonden en de babbels met de studenten, toch miste ik wat westers gezelschap met momenten.

Op zaterdag was er niet echt veel te beleven... Ik trok er op uit voor een wandeling naar het warmonument! Daar werd ik overrompeld door een groepje kinderen, ze zagen me komen en liepen naar me toe... Van een warm welkom gesproken!

Het monument op zich is om de soldaten die storven in de oorlog met China te herdenken. Het wordt omgeven door de vele graven van de gesneuvelden. 

Het zou op zich de ideale plek zijn om even stil te staan bij het verleden van Vietnam, waar ik steeds meer over te weten kom. Het verleden was niet altijd even mooi en gemakkelijk, daar draagt het land nu nog steeds de gevolgen van.

Ik kreeg echter niet de kans om er lang bij stil te staan. De kinderen vroegen mijn camera en het werden twee uur van spelen en ravotten. Ze trokken een heleboel selfies, we speelden spelletjes, ze reden met hun fiets, ... Het was echt een aangename middag met een heleboel onbekende kinderen :-p. Hierbij enkele sfeerbeelden:

Op zondagmorgen kreeg ik iets minder goed nieuws, mijn kleine broertje (Nhu) was gedumpt door zijn vriendinnetje en zat in zak en as.. Tijd voor een goede babbel met grote zus :-p. Het was moeilijk om te communiceren, maar ik denk dat ik hem toch een beetje heb opgebeurd.

In de namiddag had ik afgesproken om naar Ha Giang te gaan met Linh en Ai. Zij zijn trouwens de beste vrienden die ik me hier kon wensen, twee geweldige mensen, die dan ook nog eens een koppeltje zijn :-). Zij staan altijd voor mij klaar, elke avond ga ik dan ook eens een babbeltje met ze doen...

De studenten waren wat jaloers dat ik naar Ha Giang ging, ook al was het om te schilderen in een centrum voor kinderen met een beperking. Drie van hen vroegen of ze mee mochten om te helpen en dan zegt Kim natuurlijk geen nee... Zo gingen Hung, Su en Nhu mee en ging het werk wat vlotter!

Het centrum maakte best een grote indruk op mij en de studenten. Er zijn 24 kinderen tussen 3 en 12 jaar oud, ze hebben allemaal een beperking. De beperkingen zijn erg uiteenlopend; sommigen zijn doof, anderen hebben autisme, anderen hebben het syndroom van Down, ... Ervoor al deze kinderen is er op elk moment van de dag 1 begeleider.

We hebben de slaapkamers herschilderd en wat spelletjes met hen gespeeld. Het was een fijne en leerrijke namiddag.

Na het harde werk wilden Linh en Ai me laten kennismaken met streetfood van Vietnam. We aten een soort van cake en bbq, een leuke afsluiter met de zotte jongens van de klas! En ze zijn toch telkens zo gelukkig als ze ergens naar toe mogen, ook al is het om te werken.

Die avond waren er twee toeristen uit Australië in het hotel. We hadden een gezellige babbel! Ze hadden wat nood aan reisadvies en daar kon ik hen, na al die tijd in Vietnam goed mee helpen ;-). 

Het was dus een rustige week en een rustig weekend, maar met heel wat goede daden! Ik hield een paar lokale kinderen voor twee uur bezig en leerde hen ondertussen wat Engels, ik gaf mijn studenten les, ik zorgde voor afleiding bij het liefdesverdriet van Nhu, we schilderden in een centrum voor kinderen met een beperking en ik gaf reisadvies aan toeristen! Het moet niet altijd groots en prachtig zijn, geluk zit hem soms in de kleine dingen!

Groetjes en tot de volgende, 

Kim

Happy New Year: Vietnam - Vi Xuyen / Cao Bo

Hoi! 

De week tussen kerst en nieuw gebeurde er niet te veel! Buiten een avondje 'total löss' met Matt, waarna we beiden de volgende dag een gigantische kater hadden. Gelukkig moesten we die dag niet lesgeven ;-).

De vier dagen voor nieuwjaar ging het leven z'n gewone gangetje. We gaven elke middag les en op maandag namen we afscheid van Zuzana, toen waren we nog met twee :-). We fleurden onze avonden op met Disney-films, volop jeugdsentiment!

Op donderdag hebben we met enkele studenten Chung Cake gemaakt. Een cake van rijst, varkensvlees en erwten. In Vietnam erg populair voor hun 'Lunar New Year', maar voor de gelegenheid ook op ons nieuwjaar! Het was veel werk, maar zeker de moeite waard.

De verpakking van de cake voorbereiden.

De cake in de vorm gieten.

Trots op ons resultaat: 25 cakes!

Die avond gingen we met de hele klas hotpot eten en dronken we wijn :-). Het was gezellig! Er werd veel gelachen en iedereen leek gelukkig. 

Na het eten gingen we wat poolen en Ping-Pong spelen. Jammergenoeg hadden de studenten niet begrepen dat je op nieuwjaar wakker blijft tot middernacht :-p. Matt en ik bleven dan maar een avond op ons eentje wakker en hielden een afterparty ;-).

Op 1 januari hadden we een uitgebreide lunch met de heerlijke cakes die we de dag ervoor maakten. We speelden wat spelletjes en hadden een rustige dag!

Het weekend besloten we om met een heel groot deel van de studenten op een campingtrip te gaan. Zaterdagmorgen wandelden we 17km tot het huis van Hung. Een grappige, maar vermoeiende wandeling in de bergen van Cao Bo.

In het huis van Hung sloegen de studenten onmiddellijk aan het koken. Ik heb nog steeds enorm veel bewondering voor al het werk dat de studenten doen, niets lijkt hen ooit te veel! Bovendien lijken ze dan ook nog eens over het natuurtalent te beschikken om goed te zijn in alles!

In de namiddag maakten Matt en ik een wandeling rond het huis van Hung. De studenten waren aan het slapen of werken, dus wij verkenden de buurt! We wandelden rond watervallen en probeerden nieuwe wegen uit.

Voor het avondeten waren we uitgenodigd bij Song, één van de stille meisjes van de klas. Haar familie was heel aardig en wou een varken voor ons slachten, gelukkig konden we ze tegenhouden...

Song en haar mama!

Na het avondeten wandelden we naar het huis van Ngu, daar was alles in gereedheid gebracht voor een kampvuur. Het was een fantastische avond :-). Ik krijg het nog steeds koud als ik er aan denk... We zongen liedjes rond het kampvuur, we dansten traditionele muziek en we sprongen door het vuur! Ja, ook ik!

De volgende morgen toen we opstonden, was het kwaad al geschied. Het varken was al geslacht... We wilden het liever niet, deze familie's hebben niet zo veel en het beetje dat ze hebben zouden ze eindelijk niet aan ons moeten geven. Maar voor hen is het zo'n eer om ons te ontvangen, ze vinden het dan ook belangrijk om een dier voor ons te slachten.

Terwijl we wachtten tot het varken volledig gaar was, ging ik met enkele studenten op wandeling. Monkey leefde zich uit met de kinderen onderweg, het is ongelooflijk hoeveel blijdschap die jongen telkens uitstraalt.

Het middageten was geweldig! Hoe erg we het vonden dat het varken was geslacht, zo lekker vonden we ons eten :-p. Misschien wel het beste vlees die ik hier al heb gegeten! En bij eten in Vietnam hoort natuurlijk ook rijstwijn...

Na het eten brachten we een kort bezoekje aan de familie van Trang, een laatste stop voor we terug naar school wandelden! 

Het weekend was de ideale afsluiter van de feestdagen! Ik heb er ten volle van genoten, maar op sommige momenten heb ik de tradities van thuis wel gemist :-). Dat is dan ook weer een deeltje van reizen!

Tot de volgende!

Kim

Merry Christmas: Vietnam - Vi Xuyen

Hello'kes,

Op maandag waren we terug van Dong Van, op dinsdag werd ik geveld door de griep. Ik was voor twee dagen aan mijn bed gekluisterd, heel wat verontruste studenten. Ik bleef dan ook maar overgeven, wat een buikgriepje niet kan doen.

Gelukkig was ik beter op donderdag, want die avond gingen we kerstavond vieren in Ha Giang City. We huurden een bus en gingen met zijn allen naar de 'sneeuwstraat' :-). Grappig wat ze hier allemaal maken voor kerstmis, ook de kerstmannen waren een attractie op zich. Een Aziatische kerstman is klein, mager en heeft de verkeerde huidskleur :-p.

We wandelden wat rond in de 'sneeuwstraat', waar ze zelf fake-sneeuw van schuim hadden. Voor de studenten de eerste keer dat ze Kerstmis vieren, er volgde dus ook een heuse fotoshoot met alle attributen.

 

Nadat ze de vier vrijwilligers ook nog een podium opduwden om een kerstliedje te zingen, gingen we een avondwandeling maken in de stad :-). Onderweg passeerden we een straat met een heleboel fitnesstoestellen, tijd voor wat sport!

 

Kerstavond was meer dan geslaagd en ook op kerstdag volgde er een feestje! Eerst mochten we uitslapen, daarna gaven we kort wat les. En ook die avond maakten we het gezellig in de klas, wat kaarsjes niet allemaal kunnen doen.

Martina en Zuzana verzorgden de catering. We kregen een drankje met fruitsap, appels, en kaneel. Daarnaast kregen we ook chocoladefondue, mmmmm....

We sloten de avond af met karaoke, again! Maar het was dikke fun :-D.

Groetjes, 

Kim

Ontstressen: Vietnam - Dong Van

Hoihoi! 

Na alle stress van die ene week midden december had ik nood aan wat ontspanning. Woensdag lieten we ons met de vrijwilligers dan ook volledig gaan met drankspelletjes. Dat moet kunnen dachten we ;-)! En na het drinken kon natuurlijk de karaoke niet ontbreken, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel gezongen als de laatste maand...

Donderdag gaven we nog een dagje les met z'n vieren en op vrijdagmorgen liet ik de rest in de steek :-). Vier studenten gingen naar huis (Dong Van) voor enkele dagen en teacher Kim mocht mee, joepie! Ik was dolgelukkig toen Nhu (toch wel een beetje mijn favorietje) vroeg of ik met hem mee wou...

Vrijdag vertrokken we vroeg in Ha Giang, want we gingen een omweg maken om medicijnen te kopen in Cao Bang. Uiteindelijk raakten we voor de lunch in Meo Vac, waar we ook wat inkopen deden voor het avondeten.

Daarna sloeg het noodlot toe, een platte band. We verloren een half uurtje, maar zetten onze reis daarna snel terug verder. Het was best een avontuur :-p.

We waren rond een uur of vier in het huis van Cho, de sterkste meid die ik ooit heb gezien. Zowel fysiek als mentaal heb ik bewondering voor haar. Het is een interessant persoontje, die ik momenteel erg hard mis. Zij kwam na het weekendtripje niet meer terug naar school, haar familie heeft wat problemen en ze moest in Dong Van blijven om te werken. That's life! 

Gelukkig kreeg ik de kans haar grootmoeder, zusje en broertje te ontmoeten.

Na het eten (een eend was het slachtoffer deze keer), trokken we door naar het huis van Mua. Daar moesten we opnieuw eten, deze keer moest een kipje er aan geloven :-p.

Zaterdagmorgen trokken we erg vroeg naar de markt van Dong Van, inkopen doen voor een dagje in het dorp van Nhu en Si. We kregen gezelschap van Mua, Zinh en So. Ik was een klein beetje in schok over de manier van het vervoeren van de kippen. Gewoon een lintje en dan hang je ze ondersteboven aan het stuur van de moto :-p.

Na de markt was het tijd voor de avontuurlijke rit naar het dorp. We aten middageten in het huis van Si, zijn moeder was erg blij om mij terug te zien! Ik was ook zeer blij om zijn nichtje terug te zien, mijn naamgenootje van drie jaar oud. Ze was die dag dan ook nog eens gekleed in de prachtige traditionele H'Mong kledij, met daaronder modderige rubberlaarzen ;-).

Na het eten maakten Mua, Zinh, Si en ik een wandeling naar China. Ohja, voor de tweede keer was ik illegaal in China. Gewoon een wandeling van 5km en je bent in een Chinees dorp :-p. We bleven niet te lang, want om vijf uur werden we bij Nhu verwacht om te eten :-). Hier zie je mij, China is op de achtergrond!

Na het eten bij Nhu reden we terug naar Dong Van en maakte ik kennis met Nhu vriendinnetje :-p. Hij dropte mij  aan haar school met vier van haar vriendinnen en ging er dan op uit. 'Teacher I go play with my friend, you sit here!' en daar zat ik dan :-p. Samen met vier giechelende 15-jarige Vietnamese schoolmeisjes die geen Engels spreken... Ik vond het wel nog grappig in het begin, maar na een uur of twee begon het te vervelen. Gelukkig kwamen ze dan terug, we gingen naar hun kamer en kookten er samen, maaltijd vier van die dag.

De volgende morgen gingen we opnieuw naar de markt, de andere vrijwilligers waren ondertussen ook in Dong Van en we hadden samen een ontbijt. Ik kocht er ook een traditioneel H'Mong vestje voor Hiu, het zoontje van Mua. Want ook Mua kwam na dit weekend niet terug naar school, ze heeft besloten in Dong Van te blijven met haar zoontje. Zo moet ze haar man en dochtertje niet meer missen. Ik kocht het vestje om haar en haar familie te bedanken voor alle gastvrijheid,

Na het ontbijt gingen we naar de Lung Cu Flagpole, het was de tweede keer voor mij! Maar deze keer met ander gezelschap :-). Ik vind vooral de wandeling naar boven fijn, 380 trappen!

Voor de lunch werden we bij So verwacht, opnieuw een kipje moest er aan geloven. So woont in een ander dorp als Si en Nhu, maar ook vlakbij Dong Van. Het was een fijne ontmoeting met zijn familie, zijn vier jongere broers en zusjes waren de eerste Vietnamese kinderen met bruin haar die ik hier gezien heb. Ik slaagde er in om een prachtige foto van hen te maken vlakbij hun huis...

Op de terugweg stopten we nog even bij Nhu zijn oudere zus en haar man en twee kinderen. Zo maakte ik ook kennis met hen en werd ik dronken. De hoeveelheden wijn die ze me die dag gegeven hebben zijn niet gezond :-p.

Maandagmorgen opnieuw lunch op de markt en dan terug naar Ha Giang, want in de namiddag moest er les gegeven worden. We waren wat aan de late kant, Matt begon zich op te jagen en dat zorgde ervoor dat hij viel met de motorbike. In plaats van sneller te gaan, hadden we dus vertraging :-p.

Het weekend was precies waar ik nood aan had: wat ontspanning, aangenaam gezelschap, nieuwe vriendschappen, lekker eten, ...

Het was fijn om terug in Dong Van te zijn! 

Tot de volgende :-).

Kim