Au-Pair Life: Australië - Bondi

Hi!

Ik ben ondertussen vijf weken bezig op mijn nieuwe 'job'. Ja, je ziet het juist, ik plaats job tussen aanhalingstekens. Ik vind namelijk dat ik niet echt moet werken. The good life of an au pair ;-)!

Ik werk dus als au pair bij een gezin in Bondi. Sommige mensen denken misschien al en 'au what?', wel een au pair. Andere woorden die ik en ook anderen er voor kennen zijn: live-in nanny, babysitter, mother's helper, oppas, ... Slaaf! Neenee, dat is gewoon een mopje;-).

Ik woon en ik leef dus bij een gezin, in tegenstelling tot België zijn au pairs hier een ware hype. Alle mensen met een beetje geld nemen er eentje in huis, zo werd ik dus in huis genomen door een Zuid-Afrikaans gezin.

Ik woon bij hen, ik hoef dus geen geld aan huur en eten uit te geven en toch heb ik ook gewoon netjes mijn privacy. Ik heb de benedenverdieping voor mij alleen, ik hoef het verdiep enkel te delen met de wagen ;-). Ik heb daar mijn eigen kamer, met badkamer en tijdens de week gebruik ik ook gewoon gezellig hun tweede auto. Heel veel dingen die ik dus niet hoef te betalen en ik word dan ook nog eens betaald voor het werk dat ik doe. The dream of a backpacker!

Wat doe ik dan? Wel mijn hoofdtaak is de kids! Ik geef ze ontbijt en avondeten, ik maak lunch voor school. Ik breng ze van en naar school, we maken samen huiswerk. We oefenen piano, of we spelen voetbal, Risk, Snakes & Ladders, knutselen, ... Maar ik doe ook wat huishoudelijke taken: de vaat en de was, de bedden verversen, eens stofzuigen, ...

Wanneer werk ik? Elke morgen twee uur voor school (7:15 tot 9:15) en elke avond vier uur en een half na school (15:00 tot 19:30). Plus een avondje babysitten tijdens de week of op zaterdag, zodat mama en papa eens met zijn tweeën kunnen gaan eten of naar de cinema gaan. Ik werk 35uur per week, maar kan ook gewoon gezellig ontbijten en avondeten tijdens mijn 'werk'. Op zondag ben ik altijd vrij! 

Welk gezin ben ik bij terecht gekomen? Zoals ik al zei, het is een Zuid-Afrikaans gezin. De ouders zijn daar allebei geboren en ook de grootouders wonen er nog steeds. De twee kids zijn Brits, want die zijn geboren toen mama en papa in Londen werkten. En sinds zes jaar wonen ze in Sydney.

Er zijn twee kids, een jongen en een meisje (de koningswens). De jongen is acht en zit in 'Year 3', het meisje is zeven en zit in 'Year 1'. Hij is een fanatieke voetballer, die tijdens de zomer cricket speelt om in conditie te blijven. Zij is volgens zichzelf een echte artiest en chef en ik zal nog veel van haar leren. Ze zijn Joods, wat me ook wat laat kennismaken met het Joodse geloof, maar me geen varkensvlees laat eten.

Is dit mijn droomjob? No way! Ik zeg niet dat ik het niet leuk vind, na vijf weken beginnen we elkaar goed te kennen. Ik ken de kids en ik weet hoe ze te behandelen en wat de huisregels zijn. Ik weet wat de ouders van mij verwachten. Ik vind het leuk om hier tijd door te brengen, geld te kunnen verdienen en te sparen. Ik heb al leuke mensen ontmoet en vul ook mijn vrije tijd goed in. Maar ik heb het soms wat moeilijk met au pair zijn, want ik vind dat jammer voor die kinderen. Om de zoveel maanden iemand anders in je gezin die voor je komt zorgen, ik denk dat het beter zou zijn als mama en papa wat vaker thuis zouden zijn om voor de kids te zorgen. Nuja, carrière eerst zeker.

Is het leuk? Ja, meestal wel! We doen heel veel fijne en leuke dingen samen. Ik vind de job niet zwaar en toch word ik er goed voor betaald. Toch loopt het soms ook eens verkeerd, vooral de kleine meid heeft nogal een temperament. Ze is nooit tevreden; geef je haar een hand, ze neemt je arm! But: always look on the bright side of life, turu turuturuturu! Ik heb me voorgenomen om vooral de aangename en fijne momenten te koesteren en de opvoedmomenten erbij te nemen als oefening voor binnen een jaar of 10! Want ze is ook meer gewoon happy en fijn dan dat ze lastig en kwaad is.

Tot wanneer blijf ik? Tot eind november. Dus in totaal vijf maanden, maar met twee weken vakantie in september om de outback te gaan verkennen :-).

Gaan jullie hier vaak over lezen? Nee. De belangrijkste reden is de privacy van het gezin. Maar het zou natuurlijk ook maar saai zijn als ik elke week zou schrijven over de bananenpannenkoeken die we gemaakt hebben of de goals die hij scoorde tijdens de match of de dingen die we knutselden. Er komt af en toe wel eens een weetje of een foto, maar zeker geen uitgebreide weekverslagen.

Dat was het dan weer voor vandaag, nu weten jullie ook waar ik me de voorbije maand en de komende maanden mee bezig hou.

Toedels, cheers! 

Kim