High in the Sky: Australia - Airlie Beach

Hallo iedereen,

Op 21 december stond ik op met als motto van de dag: 'Ik spring uit een vliegmachine, alleen maar om...'. De rest is aan jullie om in te vullen ;). We moesten vroeg uit de veren, want we hadden een skydive gepland. We werden opgehaald in het centrum en naar de luchthaven gebracht, we kregen een safety briefing en kregen een sexy broek en een harnas. Helemaal klaar om uit een vliegtuig te vallen dus, maar dat was buiten het vliegtuig gerekend. Een platte band gooide even roet in het eten en we moesten omwille van de veiligheid terug naar het centrum van Airlie Beach. Nog geen half uur waren we terug en we mochten alweer naar de luchthaven. Nog geen uur na het telefoontje dat we mochten springen, stonden we terug met beide voetjes op de grond. Wat ging dat snel en wat was dat een fijn gevoel. Eens je op het vliegtuig zit, vliegt de tijd voorbij. We hadden prachtige uitzichten over de Whitsundays en het Great Barrier Reef. De vrije val zorgt voor wat kriebels in de buik en het stuk met de parachute is gewoon puur genieten! Gelukkig heb ik een filmpje en foto's, anders zou het lijken alsof dit nooit echt gebeurd is. 

De volgende dag gingen we voor twee dagen en twee nachten op een zeilboot. Even de campervan achterlaten op het vasteland en leven (of werd het overleven) op een trimaran. Ik heb soms nogal de neiging wat zeeziek te worden, maar ik mag niet klagen. Deze trip verliep zo goed als vlekkeloos, ik had maar een klein momentje van: 'nu moet ik buiten zitten of ik kots m'n maag uit m'n lijf!'. Onze boot had de naam Avatar, en nee hij was niet gevuld met blauwe wezens. Wel zaten er dertig mensen aan boord, 26 backpackers die soms geen flauw benul hebben van wat ze doen en 4 crewleden.

We hadden een gezellige groep en er werd wat gebabbeld over de grote en de kleine dingen in het leven van een backpacker: Waar ga je naartoe? Wat heb je daar gedaan? Wat vond je van ...? Heb je een reistattoo? Wat vond je van hostel X? ... Toch waren er ook soms wat meer diepgaande gesprekken, vooral na wat bier of wijn. De eerste avond speelden we gewoon wat kennismakingsspelletjes, maar op de tweede avond werden dat drankspelletjes. 

We zaten natuurlijk niet altijd op de boot, drie keer werden we in het water gegooid om te snorkelen. Snorkelspot 1 is het vermelden niet waard, grauw en grijs en bitterweinig vis. Snorkelspot 2 had veel vis, vooral enkele grote exemplaren, maar het koraal was nog steeds niet wauw. Snorkelspot 3 was het beste, want het koraal was nog steeds erg kleurrijk en ook de vissen werden leuker. We zagen Nemo :).

De belangrijkste reden om op de boot te zitten was uiteraard Whitehaven Beach, het mooiste strand van Australië. Het staat ook erg hoog in de wereldranglijst en het is gewoon prachtig. We waren er erg vroeg in de morgen en het strand was toen nog zo goed als leeg. Gewoon zand ligt er op het strand niet echt, het is voor 98% puur silica, zelfs NASA komt hier om zand voor de lenzen van hun microscopen. We liepen langs enkele uitkijkposten en daarna gingen we genieten op het stand zelf: wat foto's en een scrub, stingrays spotten en op het einde ook schuilen voor de regen. Maar we lieten het weer niet aan ons hart komen, we waren tenslotte op een prachtige plek. 

Na onze tijd op de boot besloten we onze plannen voor de rest van de trip wat op te schuiven en we bleven nog een nachtje in Airlie Beach voor de afterparty en kerstavond. Het is toch net iets gezelliger om kerstavond door te brengen met een groep in plaats van met z'n tweeën. We gingen lekker en op backpackersbudget eten in Beaches en hadden daarna een dansfeestje in Mama Africa. Om middernacht ging alles dicht, wat de sfeer wel even bederfde. In QLD mag er echter niets open zijn op Kerstdag dus was het feestje voorbij. Op het moment zelf was het even wat minder, maar de volgende dag leek het een goede beslissing want er moest terug een eind gereden worden. Het laatste stuk van onze Roadtrip naar Cairns. Daarover snel meer! 

Kim