Het noodlot: Vietnam - Vi Xuyen / Thonh Ta

Hallo,

Hoe geweldig mijn verjaardag was, zo slecht was de week die er op volgde..

Ik was jarig op maandag, woensdag waren acht studenten plots heel erg ziek, ze belandden in het ziekenhuis! Ik weet nog steeds niet voor 100% zeker wat het was, maar ik denk voedselvergiftiging.

Ik voelde me leeg en machteloos, een week lang ging ik elke dag naar het ziekenhuis. Mijn grootste missie was om een lach op hun gezicht te kunnen toveren. Soms was ik succesvol, soms lukte het niet en dan kon Matt helpen...

Alsof het voor mijn emoties niet genoeg was dat mijn studenten, die ik beschouw als broers en zussen, in het ziekenhuis lagen, we werden ook nog eens verdacht van één of andere misdaad door de politie. Ik weet nog steeds niet waar het precies om ging...

Het enigste dat ik weet is dat we vier keer verhoord werden door de politie, telkens meer dan drie uur. Martina (Oostenrijk) was net aangekomen en vrolijkte Matt, Zuzana en mezelf wat op. Zij zag er precies de fun wel van in. Voor mij was het enkel maar enorm stresserend, ik mag het niet gedroomd hebben van hier in de cel te belanden... Het grootste probleem was dan ook de taal, politie in Vietnam is niet in staat om Engels te spreken. Ook de documenten verwachten ze dat je gewoon in het Vietnamees tekent, wij dachten: 'No Way!'.

In het weekend werd ik dan zelf ook nog eens ziek, maar daar zal de stress wel zeker voor iets tussen zitten :-s. Gelukkig dragen mijn studenten goed zorg voor mij, ik kreeg regelmatig een knuffel en zelf een massage van Cay om te ontstressen.

Op zondag gingen we er met de vrijwilligers op uit. De eerste keer ooit dat ik een motorbike met versnellingen bestuurde en ik raakte veilig en wel terug :-).

We bezochten de grens met China, gingen naar de markt om fruit te kopen, reden wat weg en weer, we genoten van even weg te zijn van alle stress! We genoten van de uitzichten...

Rond vier uur werden we verwacht in Thonh Ta, een dorpje van de Tai Etnic Group. Het was die dag de officiële opening van hun nieuwe community hall en miss Quynh moest er een toespraak houden. 

Daarna kregen we een rondleiding in het dorp. We zagen wat lokale bevolking en hadden een wandeling in de frisse lucht :-).

's Avonds waren we uitgenodigd bij Chin, een lokale man. We kregen er een heerlijke maaltijd met onder andere bbq-pork. Het was echt genieten!

Deze dag was geweldig, maar ik zou liegen als ik zeg dat ik in orde was die week. Ik was op sommige momenten radeloos, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel gehuild in één week tijd. Ik was oververmoeid en enorm gestresst.

Gelukkig op woensdag 16 november waren alle studenten eindelijk terug uit het ziekenhuis, tijd om terug een normale routine op te bouwen!

Groetjes,

Kim