Naturelife: Filipijnen - Visayas

Hallo,

Na al het strand en gefeest in Boracay trok in richting de Visayas, dat is een groot deel van de Filipijnen. Ik bezocht verschillende eilanden, ik trok van Cebu naar Bohol en Panglao.

Cebu

Een groter eiland, met een luchthaven, dus de plek waar ik aankwam en vertrok ;-). Ik begon mijn tijd in Cebu City en ontmoette in het hostel Immanuel, een toffe Argentijn. Hij is een typische Zuid-Amerikaan, losjes en vrolijk, ook een echte gentlemen. 

We trokken wat rond in Cebu City, maar gingen ook de rest van het eiland verkennen. Eerst en vooral liet ik me door Immanuel overhalen om naar Oslob te gaan. In Oslob kun je zwemmen met whalesharks, ik wou dit niet echt doen omwille van het toeristengehalte, maar liet me dus toch overhalen. Ik zou het echter niet echt aanraden, de dieren worden weggehaald uit hun natuurlijke omstandigheden. Ze worden door de locals één van de vijf delen van hun dieet voorgeschoteld en daarom komen ze elke dag terug. Als je de beestjes echt in hun natuurlijke omstandigheden wil zien, moet je eigenlijk gewoon geluk hebben! Deze zaken buiten beschouwing gelaten, had ik wel een geweldige dag in Oslob.

We gingen samen ook naar Kawasan, bekend voor het Canyoning. Maar gezien je niet altijd alles kan doen in het leven en je soms keuzes moet maken, gingen we enkel voor de waterval. Een leuke plek om een middagje door te brengen, wat zonnen en zwemmen in helderblauw water! We hadden ook heel erg boeiende gesprekken :-).

Een laatste iets die mijn tijd in Cebu met Immanuel typeert is: streetfood! We hadden zoveel spotgoedkope, maar erg lekkere dingetjes op de straat. Een volledige lunch was gemakkelijk te verkrijgen onder €1, wat bbq en rijst of sweet potatoes. Ook de gebakken of gefrituurde bananen als dessert gingen telkens vlot binnen.

Bohol/Panglao 

Na een paar dagen op Cebu nam ik de Ferry naar Bohol, daar ging ik enkele dagen naar de Bohol Coco Farm. Ik verbleef in een hutje waar enkel de basics waren; een douche met emmers, geen internet, geen gordijnen en beperkte elektriciteit. Zeker de moeite om te bezoeken, want hun organische eten was geweldig! Ook de hangmatten maken het een gezellige plek :-).

Op de ferry maakte ik kennis met Keith (Canada) en nog een paar andere backpackers. Zij verbleven op een andere plek, maar ze kwamen me die middag ophalen om wat rond te cruisen met een motorbike. We bezochten vergeten en onontdekte plekjes op Panglao, van een klein strandje tot de lokale huizen.

Op Panglao ging ik ook twee keer naar Alona Beach en een keer naar White Beach. Beide stranden hebben geweldig wit zand en een helderblauwe kleur van het water... Mooie stranden zal wel iets kenmerkende voor de Filipijnen worden ;-). 

Alona Beach

White Beach

Het strand van Alona Beach is tevens ook het vertrekpunt om te gaan duiken rond Balicasag. Ik had geweldige duiken met geweldige mensen :-). Ik was helemaal overweldigd toen ik voor de eerste keer een zeeschildpad zag! Ook het koraal rond Balicasag is de moeite, Erin (Canada) was een fantastische Dive-buddy en samen gingen we een heerlijk ijsje (smaak: avocado) eten na onze duiken.

Ik ging twee dagen duiken, maar een andere dag huurden we scooters om het 'binnenland' van Bohol te verkennen. Rudy (Duitsland) was mijn chauffeur en op de twee andere scooters kregen we gezelschap van Aura (Finland), Hodaya (Israël), Kimberley en Valerie (Canada).

Onze eerste grote activiteit die dag was de zipline over de Lobok River ;-). Ik weet ondertussen al dat ik toch wel een paar mensen jaloers heb gemaakt door dit te doen. Ziplinen in Supermanpositie had ik nog nooit eerder gedaan, maar het was een geweldige ervaring, vooral omdat we twee keer mochten (beide richtingen).

Lobok River 

Na de zipline gingen we naar de Chocolate Hills, een heleboel bergen die in het juiste seizoen de kleur van chocolade hebben. We wandelden naar het viewpoint en namen enkele foto's en genoten van het uitzicht. Door de naam van deze bergen heb ik sinds een maand zin in echt goede chocolade, iets wat ik hier niet kan vinden. (Een hint voor die lieve vriendinnen van mij die binnenkort bij mij zijn ;-))

We sloten onze dag af met een bezoekje aan het Tarsier Conservation Center. Een Tarsier is een klein aapje, niet groter dan een hand, met heel erg grote ogen! Ik vond ze best schattig, maar na een half uurtje had ik ze wel gezien :-p. Op de terugweg stopten we nog even op de hanging bridge, twee bamboobruggen over de Lobok River. 

De volgende dag gingen we met dezelfde groep een bezoekje brengen aan de Bohol Bee Farm, hetzelfde principe als de Coco Farm, maar iets toeristischer en de eigendom van westerse mensen. Dat de eigenares westers is konden we merken aan het eten, ik had mijn eerste lasagne in acht maanden en het was heerlijk :-). Ook hun honingijs is super lekker en op de boerderij kun je echt een kijkje nemen hoe ze al hun producten vers maken. Een ander hoogtepunt die dag was onze rit in de jeepney, voor ons allen 'de eerste keer'.

Na een week rustig op het eiland was het tijd om terug richting het vasteland te gaan en afscheid te nemen van mijn nieuwe vrienden. Een vlucht naar Puerto Princessa wachtte op mij, maar zelf de reis moest deze keer een avontuur worden. Na de ferry deelde ik de taxi naar de luchthaven met twee oude dames (60+) en die kregen een gigantische ruzie met elkaar :-p. Het moment zelf wist ik niet wat te doen, nu vind ik het hilarisch. Ik denk dat ze elkaar letterlijk in de haren zouden gevlogen zijn als ik er niet zou geweest zijn. Zo zie je maar, avontuur zit in een klein hoekje ;-).

Tot de volgende,

Hasta Luego!