Paragliding: Nepal - Pokhara

Hallo iedereen, 

Ik ben nog maar een paar dagen in Nepal, maar schrijf toch al een berichtje. Na onze woelige trip over de grens van India naar Nepal, nam ik een dagje om te bekomen.

Zoals eerder vermeld, we gingen de grens te voet over. Beide grensposten lagen ongeveer 50m uit elkaar. 

Vervolgens kregen we een stortbui over ons heen en in twee minuten tijd waren we doorweekt. Altijd dikke fun als je vervolgens 12 uur kletsnat op een muffe bus moet richting Pokhara. Het waren helse uren, want ik werd dan ook nog eens misselijk van de vele bochten die de bus maakte langs het Nepalese landschap.

Zondag hebben we dus vooral geslapen en wat geslenterd langs het meer en de vele winkeltjes hier.

Markus en ik zijn uiteindelijk niet alleen vertrokken in Varanasi, we kregen het gezelschap van vier meiden uit de UK. Ze zijn duidelijk dol op shoppen, want ze kunnen geen enkel winkeltje passeren zonder te kijken en meestal ook iets te kopen.

Maandag kwamen we vroeg uit bed voor een wel heel avontuurlijke dag. We gingen paragliden :-). We werden opgepikt aan het hostel en afgezet op een berg om dan al zwevend naar beneden te komen tot aan de rand van het meer.

De berg waar we op moesten.

Een uitzichtje van boven op de berg.

Toen was ik er helemaal klaar voor. Nog even checken of we goed beveiligd zijn :-).

En dan zijn we weg... :-).

En veilig terug op de grond :-).

Mensen die me kennen weten dat ik een grote mond heb, ik hou wel van wat avontuur. Ik vroeg dan dus ook om wat trucjes te doen. We maakten vele scherpe bochten, we gingen soms een heel eind naar beneden al parajumpend en landden vervolgens aan topsnelheid aan de rand van het meer.

En ik met mijn grote mond, mocht dat achteraf bekopen. De eerste vijf minuten op de grond waren vreselijk, ik voelde me wat ondersteboven van die laatste trucjes. Mensen die zich dit nog herinneren binnen een jaar, mogen me gerust het filmpje eens vragen als ik terug in België ben. Je ziet mijn gezicht veranderen van uitbundig en schreeuwend tot lijkbleek en muisstil. Vooral de laatste 30 seconden, mijn maag was niet zo sterk als gedacht.

Maar ik heb het overleefd en het was echt een topervaring, zo'n dingen zou ik elke dag willen doen.

In de namiddag ging ik met de meiden een terrasje doen, we dronken er enkele heerlijke cocktails en zaten te glunderen na ons avontuur van in de voormiddag.

Vandaag was plandag, plannen maken voor mijn volgende uitdaging. Jullie zijn vast benieuwd en ik ben het eindelijk zelf ook...

Ik vertrek morgen op mijn eentje, zonder guide, zonder porter, op een 10-daagse trek. Ik doe de Annapurna Base Camp Trek. Vraag me niet waarom, vraag me ook niet hoe, laat ons gewoon zien hoe ik het er van af breng.

In India kreeg ik het idee om een trek te doen in Nepal, en dat idee heb ik nu uitgewerkt.

Deze morgen bracht ik alle papieren in orde en mijn rugzak staat klaar. Morgenvroeg trek ik voor 10 dagen de bergen in, ik ga naar de top van de tiende hoogste berg van de wereld, alleen!

Mijn volgende blogbericht zal dus waarschijnlijk voor binnen 11 of 12 dagen zijn. Dan kan ik jullie inlichten over mijn trek... SPANNEND!

Groetjes,

Kim