Ik heb mijn trekking overleefd en ben al twee dagen terug in de bewoonde wereld.
Ik heb nog niks op mijn blog geschreven omdat de trekking een grote invloed op me heeft gehad en ik niet goed wist/weet waar te beginnen.
Het was een fantastische ervaring, maar met heel wat gemengde gevoelens.
Ik zal hieronder proberen uitleggen hoe de voorbije 10 dagen voor mij geweest zijn.
Annapurna Base Camp Trek
De cijfers
Afstand: 113km
Hoogte: 820m (Pokhara) - 4130m (ABC)
Aantal dagen: 7-8 dagen
Lonely Planet Vs. Lonely Kim: 0-1
Volgens de Lonely Planet duurt deze trekking 10 tot 14 dagen. Ik deed sommige dagen echter twee etappes in één dag, hierdoor was ik klaar in 8 dagen. Ik was van deze acht dagen zelf een dag ziek, geveld door hoogteziekte. Ik wandelde dus zeven dagen goed door en haalde mijn gelijk tegen de Lonely Planet: ik ben rapper dan dat!
Lonely Planet Vs. Lonely Kim: 1-1
De Lonely Planet raadt aan om nooit alleen te trekken. Je kan wel trekken zonder gids, dus independent. Dan moet je gewoon maken dat je met een partner bent. Je hebt elkaar een beetje nodig als controle. In het geval er iets gebeurt; hoogteziekte, gevallen, ...; kan je elkaar helpen.
Maar zoals ik in mijn vorige blogbericht al liet weten, ik startte en eindigde op mijn eentje! En dat liep niet altijd zoals verwacht...
Monsoon
Wat een idee ook weer van mij om te gaan trekken midden in het regenseizoen! Van de zeven dagen dat ik wandelde, waren er vier halve dagen in de gietende regen. Kletsnat toekomen op je volgende stopplaats en de volgende dag dezelfde natte kleren en schoenen opnieuw moeten aantrekken: been there, done that!
Gids
Na één dag wandelen in de regen, op dag 1, en een wat gevaarlijke situatie op het einde, besloot ik een gids te nemen. Maar dat was maar een succes van korte duur!
Op dag 1 was het pad door de regen versperd door een boom, ik moest klimmen en klauteren met mijn rugzak over een natte boom aan de rand van de afgrond. Ik was eerlijk toegegeven wat bang en besloot dan maar om niet te besparen op mijn veiligheid en een gids te nemen.
Santa was zijn naam en hij liep twee dagen met me mee. Daarna werd hij 'ziek', werd agressief en viel me een soort van aan. Eerst sloeg hij mijn wandelstokken uit mijn handen en dan begon hij aan mijn rugzak te trekken. Ik wil bij deze Geoff (Australië) bedanken voor de interventie: "You don't touch girls!".
Na de interventie verdween hij en heb ik hem niet meer gezien.
Les voor mezelf: bespaar niet op je veiligheid, ga voor een officiële gids!
Na het vertrek van de gids werd ik de volgende dag ook nog wat ziekjes: hoofdpijn en vermoeidheid. Waarschijnlijk door de hoogte, want ik was ondertussen al boven 3000m. Ik bleef een dagje ter plekke in Himalaya en hield mezelf wat bezig met een kaartspel. Ook de knoflooksoep deed wonderen.
PS: ik raakte aan 5 verdiepen :-)!
Doel bereikt!
Na vier dagen trekken omhoog, waarvan twee in mijn eentje en twee met de gids, kwam ik aan in ABC! Een gevoel van euforie, extase, blijdschap, vreugde, ... overviel me volledig!
Ben nog steeds trots op mezelf dat ik er geraakt ben.
Eens aangekomen op ABC vroeg in bed, want er is geen elektriciteit. De volgende morgen om 5uur uit bed en wachten op het zicht van de prachtige bergen rondom je :-).
Als een echte eenzame trekker verdwaalde ik de laatste dag. De wanhoop nabij werd ik vergezeld door ezels op mijn tocht. Misschien omdat die even koppig zijn als ik ben :-).
Pech onderweg
Toen ik woensdag terugkwam van Naya Pul in een jeep, kregen we ook nog een een klapband. Maar een uurtje later waren we weer op weg en tegen de vroege avond was ik in het hostel.
Relax
Om goed af te sluiten en wat te bekomen nam ik gisteren een dagje vrij en ging naar de spa, ik nam er onder andere een trekkersmassage van een uur en voel me als herboren.
Op deze manier begon ik aan deze waanzinnige trip :-). Ik ben trots op mezelf en blij dat ik mijn doel bereikte!
Nog enkele beelden om af te sluiten:
En vele groetjes, Kim
Love the life you live!
PS: ik ga naar Kathmandu morgen (22/08).
PS2: ik vlieg naar Bangkok volgende week zondag (30/08).































Dag Kim, ik heb al van in het begin jouw blog gevolgd, wat ben jij een straffe madame zeg! Je mag gerust trots op jezelf zijn! Ik wens je nog veel succes in alles wat je doet. Voorzichtig zijn hé!
BeantwoordenVerwijderenVele groetjes, Annick (kleuterschool)
sterk; moest ik je mama zijn ik hield mijn adem soms eens in, alleen heb ook zo'n zoon. dus hou ik ook mijn adem af en toe eens in.
BeantwoordenVerwijderenje doet het toch maar he. (en onze Tom ook)