These shoes are made for walking, but that's not what they do... :-(
Een tocht van 63 kilometer in drie dagen door de bergen, de rijstvelden en de kleine dorpjes. Dat was het plan en dat was wat ik deed, maar voor de eerste keer in tien maanden lieten mijn wandelschoenen me in de steek.
Ik had veel mensen gevraagd wat te doen in Myanmar, één van de dingen was de driedaagse trekking van Kalaw tot Inle Lake. Een unieke ervaring om de landelijke dorpjes te ontdekken en in homestays te verblijven. Het was het hoogtepunt van mijn toeristische tocht door Myanmar!
Ik boekte mijn trek via Sam's trekking en we waren een groep van acht en twee gidsen. We kregen de keuze om in twee kleinere groepjes te gaan, maar de groep was zo leuk dat we samen wilden. Onze gidsen waren Kinke en Phyiu. Mijn nieuwe 'mates' zijn:
- Kenneth (USA); net afgestudeerd en zes weken op reis door Azië.
- Ella & TC (UK); twee vriendinnen op reis tussen het middelbaar en het verder studeren.
- Jane & Mike (NZ); een koppel op huwelijksreis voor 6 maanden in Azië met elk een 24L rugzak.
- Franzisca & Sandro (Duitsland); een koppel op reis voor zes maanden.
De eerste dag werd er 23km gewandeld tot in het eerste dorpje. We hadden onze lunch aan een prachtig uitzichtpunt en liepen deze dag vooral in het bos en door de bergen. We zagen veel natuur en hadden geluk, want we hadden meer één uurtje regen de hele dag. De laatste kilometers volgden we ook even de treinsporen en twee keer moesten we snel aan de kant voor een aankomende trein.
Het dorpje waar we 's avonds sliepen had net de avond dat wij daar waren het 'Rockets Festival'. Elk jaar bij het begin van het regenseizoen en het vallen van de eerste regen maken ze vuurpijlen van bamboo en die steken ze dan af van op een berg. Sommige pijlen gaan tot wel 4km ver! Rondom het festival was er veel muziek en modder. Wij werden goed onthaald en mochten mee dansen en op de foto met de locals.
Na het avondeten speelden we nog wat kaartspelletjes en mochten we het publiek zijn van TC en haar 'Magic Tricks'. Ze was de slechtste goochelaar ooit, maar het was hilarisch ;-)!
De tweede dag liepen 25km tot aan het tweede dorpje en mijn voeten kregen het al lastig. Ik had blaren op enkele tenen en ook mijn voetzolen waren pijnlijk. Ik kon wel nog steeds genieten van alle prachtige uitzichten om ons heen en de boeren. Deze dag liepen we heel vaak langs landbouwgronden waar ze net op de ouderwetse manier, met koe en kar, aan het zaaien of ploegen waren.
We hielden halt aan een beekje waar we konden zwemmen om ons even te verfrissen. Toen we net allemaal ons zwemgerief aan hadden en begonnen waren aan onze plons, kregen we gezelschap van een waterbuffalo. Een unieke ervaring!
In het dorpje waar we die nacht sliepen was er een monastry. We gingen op bezoek en ik praatte even met een monnik. Er zijn maar vier monniken en drie novices in dit klooster momenteel. Want in Myanmar heeft elk dorp zijn eigen klooster, hierdoor zijn ze normaal nooit in grote aantallen. Die avond na het avondeten speelden we nog een uitbeeldspel en daarna kropen we vroeg onder de veren.
De laatste dag stond er nog 15km gepland tot aan Inle Lake. Mijn voeten waren zo pijnlijk dat ik regelmatig hard op mijn tanden moest bijten! Ik bereikte met de tranen in mijn ogen het meer, waar we de boot op mochten voor een uurtje. Mijn schoenen zijn dus kapot, versleten, wandelmoe! Mijn hele lichaam was oké na de wandeling, maar mijn voeten waren er aan.
Zo voelde ik me ook met mijn pijnlijke voeten ;-)!
In de boot vaarden we eerst langs de floating gardens, waar erg veel groenten gekweekt werden. Vervolgens kruisten we het meer en zagen we alle fishermen aan het werk.
Die avond gingen we allemaal gezellig samen eten bij een Nepalees. Na het avondeten gingen we terug naar onze kindertijd en gingen we naar een skatebaan. Rolschaatsen op vier wieltjes, ninties muziek en gaaaan!!! Uhm, rollen ;-)!
De volgende morgen besloten we dat Jane, onze birthdayqueen, mocht bepalen wat we die dag deden. We huurden fietsen en reden een tiental kilometer tot aan Maing Thauk Village. We gingen nog eens grondig kijken in de dorpjes en de floating gardens.
Op de terugweg stopten we aan de Red Mountain Winery! Voor de eerste keer in maanden had ik wijn gemaakt van druiven, in plaats van maïs of rijst ;-). En mijn kaasbordje maakte alles nog zoveel beter!
Daarna moest ik terug richting het hotel, want ik vertrok die dag al terug naar mijn volgende stop! Meer daarover in mijn volgende bericht...
Tot blogs,
Kim
Geen opmerkingen:
Een reactie posten